Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/14631 K.2025/5311

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.05.2023 tarihli ve 2023/11-49 Esas, 2023/277 Karar sayılı kararında belirtilen kabul doğrultusunda kamu davasının asli bir süjesi ve tarafı olan sanık müdafiisine gerekçeli kararın ayrıca tebliğ edilmesi gerektiği dikkate alındığında, mahalli mahkeme tarafından gerekçeli kararın,

yokluğunda hüküm kurulan sanık müdafiisine ayrıca tebliğ edildiği ve sanık müdafii tarafından da yasal süresi içerisinde temyiz talebinde bulunulduğunun anlaşılması karşısında, tebliğnamede yer alan ret istemli görüşe iştirak edilmemiştir.