Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/14878 K.2025/5740

Sanıklar hakkında ilk derece mahkemesince kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun'un) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanıklara yüklenen ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/2-c. maddesine uyan birden fazla kişi ile birlikte tehdit suçunun ve aynı sayılı yasanın 125/1. maddesine uyan hakaret suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı sayılı Yasa'nın 66/1-e ve 67/2-a maddelerinde öngörülen 8 yıllık olağan asli dava zamanaşımı süresinin sanıkların sorgu tarihi olan 08.12.2015 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, Büyükçekmece 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.02.2016 günlü ve 2015/278 Esas, 2016/265 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı sayılı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,