KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2023/14924 E., 2024/889 K.
- Karar tarihi
- 22 Ocak 2024
- Konu
- Ceza Hukuku
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi EK KARAR
- Sayısı
- 2015/173 E., 2015/377 K
- Suçlar
- Tehdit, hakaret, kasten yaralama
- Hüküm
- Süresinde olmayan temyiz talebinin reddi
- Tebliğname görüşü
- Onama Ödemiş (Kapatılan) 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.11.2020 tarihli ve 2015/173 Esas, 2015/377 Karar sayılı ek kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı
Karar Detayı
367 kelime·2 dk okuma·3 bölüm
Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Ödemiş (Kapatılan) 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.10.2015 tarihli ve 2015/173 Esas, 2015/377 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit, hakaret ve kasten yaralama suçlarından mahkûmiyet hükümleri kurulmuştur. 2. Ödemiş (Kapatılan) 4. Asliye Ceza Mahkemesi, 05.11.2020 tarihli ve 2015/173 Esas, 2015/377 Karar sayılı ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, "süresi içerisinde temyiz edilmediğinden reddine” karar verilmiştir.
III. GEREKÇE
Sanığın yokluğunda verilip 30.10.2015 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 27.01.2020 ve 09.11.2020 tarihlerinde temyiz isteğinde bulunulduğu,1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın re’sen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun’un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen.
“Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz isteği yerinde görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ödemiş (Kapatılan)