KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2023/15370 E., 2025/5598 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Mayıs 2025
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2019/338 E., 2020/53 K.
- Suç
- Yağma
- Hükümler
- Beraat
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
256 kelime·1 dk okuma·2 bölüm
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Sanıklar müdafiinin temyiz isteminin vekalet ücreti yönünden olduğu anlaşılmakla, bu hususa hasreten yapılan incelemede;
I. GEREKÇE
2016 yılı Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 14/4. maddesinde "Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına hazine aleyhine maktu avukatlık ücretine hükmedilir." şeklinde düzenleme bulunduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 16.10.1978 tarihli ve 2/324-350 sayılı ve 12.11.1979 tarihli, 1979/2-229 Esas, 1979/477 sayılı kararlarında belirtildiği üzere: Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin, vekalet ücretinin tayininde esas ilke olarak sanıkların adedi ya da sanığın birden çok suç işlemiş olmasını değil,
usulünce açılan ve avukat tarafından takip edilen davaların adedini esas aldığı ve taraflara yükletilecek avukatlık ücretinin her dava için ayrı ayrı tayinini öngörmüş olduğu, ayrı ayrı dava açılmadıkça ücreti vekaletin de ayrı ayrı tayin ve takdirinin mümkün bulunmadığı dikkate alındığında, mahkemenin tek vekalet ücretine hükmedilmesi şeklindeki uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiş olup hükümde bu yönüyle de hukuka aykırılık bulunmamıştır.
II. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Siverek 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.02.2020 tarihli ve 2019/338 Esas, 2020/53 Karar sayılı kararında sanıklar müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebebi yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar müdafiinin temyiz sebebinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2023/15370, K. 2025/5598, 22 Mayıs 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama