Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/15385 K.2023/9964

Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

İtirazın konusu, sanıklar hakkında ilk derece mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmünün Yargıtay'ın Özel Dairesince bozulmasından sonra, 1412 sayılı Ceza Muhakemesi Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış hakka riayet edilmeyerek, ilk cezadan daha fazla hapis cezasına hükmedilmesine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Sanıklar ... ve ... hakkında yapılan yargılama sonunda ... 8. Ağır Ceza Mahkemesi'nin (5271 sayılı Kanun'un 250. maddesi ile görevli) 06.11.2008 tarihli ve 2006/127 E - 2008/362 K. sayılı ilâmı ile sanıklar hakkında katılan ...'a yönelik tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 150/1 maddesi yollaması ile 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a-c-d, 62 maddeleri uyarınca ayrı ayrı 1 yıl 8 ay hapis cezası verilmiş, söz konusu karar Yargıtay

6. Ceza Dairesi'nin 27/09/2018 tarih, 2016/5573 E - 2018/6013 K. sayılı ilâmı ile somut olayda sanıklar hakkında yağma suçundan mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğinden bahisle sanıkların kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla bozulmuş, akabinde bozmaya uyularak yapılan yargılamada sanıkların ...

1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 10.11.2020 tarihli ve 2018/495 Esas, 2020/328 Karar sayılı ilâmı ile 5237 sayılı Kanun'un 149/1-a-c, 62. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 9 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, 5271 sayılı Kanun'un 307/5 maddesi uyarınca sanıklar hakkındaki ilk hükümde verilen ceza miktarı sanıklar aleyhine temyiz bulunmaması sebebi ile kazanılmış hak oluşturduğundan neticeten sanıkların ayrı ayrı 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, bu şekilde sanıklar hakkında ilk hükümdeki 1 yıl 8 ay hapis cezası yerine,

aleyhlerine olarak ilk hükümden daha fazla bir cezaya -2 yıl 1 ay hapis cezasına- hükmedilmesi nedeniyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE, 2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 20.12.2022 tarihli ve 2021/23453 Esas, 2022/17799 Karar sayılı kararının II nolu bendinde sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...'a karşı nitelikli yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin ONANMASINA ilişkin kararın KALDIRILMASINA, 3. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ...

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.11.2020 tarihli ve 2018/495 Esas, 2020/328 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar müdafileri ile sanık ...'in temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği ...

1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 10.11.2020 tarih, 2018/495 Esas ve 2020/328 Karar sayılı sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...'a yönelik yağma suçundan verilen (24) ve (25) numaralı mahkûmiyet hükümlerinin 4. paragraflarında yer alan "5271 sayılı Kanun'un 307/5 maddesi uyarınca sanık hakkındaki ilk hükümde verilen ceza miktarı sanık aleyhine temyiz bulunmaması sebebi ile kazanılmış hak oluşturduğundan NETİCEDEN 2 YIL 1 AY HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA," şeklindeki kısımların hükümden çıkartılarak yerine,