Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/15400 K.2025/1390

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. Sanık ...

Hakkında Mağdur ...'a Yönelik Kasten Yaralamaya Teşebbüs Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükmüne Yönelik Temyiz İsteminin İncelenmesinde.

Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları, 35 inci ve 62 nci maddeleri uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği, suç tarihi olan 01.12.2012 tarihinden inceleme tarihine kadar 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

Açıklanan nedenle İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.12.2022 tarihli ve 2021/393 Esas, 2022/437 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, II. Sanık ...

Hakkında Şikâyetçi ...'e Yönelik Nitelikli Yağmaya Teşebbüs Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükmüne Yönelik Temyiz İsteminin İncelenmesinde.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından,

yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak.

Sanık hakkında bozma öncesi 20.10.2020 tarihinde kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanmamış olması ve bu hükme yönelik aleyhe temyiz olmaması nedeniyle 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesinde belirtilen kazanılmış hak gözetilerek, bozma sonrası hükmedilen cezada tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının düşünülmemesi, hukuka aykırı bulunmuş, bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Açıklanan nedenle İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.12.2022 tarihli ve 2021/393 Esas, 2022/437 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükümde yer alan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümün tamamen çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün Tebliğname'ye uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, III. Sanık ...

Hakkında Şikâyetçi ...'a Yönelik Nitelikli Yağmaya Teşebbüs Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükmüne Yönelik Temyiz İsteminin İncelenmesinde.

1. Şikâyetçi ...'ın 01.12.2012 tarihli kolluk ifadesinde; olay günü saat 05.00 sıralarında yanında arkadaşları ... ve ... ile birlikte ...Caddesi üzerinde yolda yürüdükleri sırada ...'in sokakta seyyar olarak parfüm ve çakı satan sanık ...'un yanına gittiğini, sanığın elinde bıçakla kendilerine saldırdığını, bu sırada ...'ın bıçakla yaralandığını, daha sonra olay yerine polislerin geldiğini, sokaktaki vatandaşların sanığa müdahele ederek durdurduklarını beyan ettiği, sanığın kendisinden para istediğine dair bir anlatımının bulunmadığı,

diğer mağdurların da kolluktaki beyanlarında şikâyetçi Hüseyin'den para istendiğine dair bir anlatımlarının bulunmadığı anlaşılmakla, şikâyetçinin aşamalarda gelişerek değişen beyanları dışında başka delil bulunmadığı ve bu hususun şüpheli kaldığı, bu şüphe sanık lehine yorumlanarak, sanığın eyleminin silahla kasten yaralamaya teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulmuş olması,

2. Sanık hakkında bozma öncesi 20.10.2020 tarihinde kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanmamış olması ve bu hükme yönelik aleyhe temyiz olmaması nedeniyle 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesinde belirtilen kazanılmış hak gözetilerek, bozma sonrası hükmedilen cezada tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının düşünülmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.