Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/1560 K.2024/13577

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle,

Sanık müdafinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü;

I. GEREKÇE

1.Mağdurun aşamalarda tutarlı beyanları, mağdurun beyanlarını destekleyen tanıkların ifadeleri, sanıkların soruşturma aşamasında olayın sıcaklığı ile alınan savunmaları, dosya arasında bulunan rapor gibi deliller karşısında, sanıkların eylemlerinin sabit olduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanıklar müdafilerinin "adil yargılanma ve lekelenmeme haklarının ihlaline, suçların unsurları itibarıyla oluşmadığına, suçların niteliğinin tayininde yanılgıya düşüldüğüne, eksik soruşturmaya, kanıtların mahkûmiyet kararı verilmesine elverişli olmadığına, beraat kararı verilmesi gerktiğine, cezanın teşdiden hüküm olunmasının isabetsizliğine" ilişkin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin reddiyle, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Ancak 2. Suçu birlikte işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine, 5271 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin ikinci fıkrasına aykırı biçimde "Yargılama giderinin sanıklardan eşit olarak alınarak hazineye gelir kaydına" biçiminde karar verilmesi, hukuka aykırı olduğundan Yargıtay tarafından düzeltilmiştir.

II-KARAR

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin istinaf başvurusu üzerine kurulan yeni hükme dair kararın açıklanan nedenle Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5271 sayılı Kanun'un 303/1-h maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında yer alan yargılama giderlerine ilişkin hüküm fıkrasından 'Yargılama giderinin sanıklardan eşit olarak alınarak hazineye gelir kaydına” ilişkin bölüm çıkarılarak, "Sanıkların her birinin sebebiyet verdikleri yargılama giderinin ayrı ayrı tahsil edilmesine" cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,