Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/15873 K.2024/1576

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu,

1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 21.01.2011 tarihli ve 2011/8465 Esas No.lu iddianamesiyle; sanık hakkında, genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçundan. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 170 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 53 üncü maddesi, 54 üncü maddesi gereğince cezalandırılması amacıyla kamu davası açılmıştır. B. Ankara

10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.04.2011 tarihli ve 2011/94 Esas, 2011/268 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçundan. 5237 sayılı Kanun'un 170 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 62 nci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beyinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ve 12.12.2013 tarihinde kesinleşmiştir. C.

Sanığın 06.11.2014 tarihinde suç işlemesi nedeniyle, Ankara Ankara 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.02.2016 tarihli ve 2015/1065 Esas, 2016/96 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçundan. 5237 sayılı Kanun'un 170 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna karar verilmiştir. D.Sanığın temyizi üzerine, Yargıtay

8. Ceza Dairesinin 26.05.2022 tarihli ve 2019/29290 Esas, 2022/7863 Karar sayılı ilamı ile;" Sanık ...’ın karşı tarafı korkutmak kastı ile havaya ateş etmesi şeklinde gerçekleşen eyleminin TCK’nın 106/2-a maddesinde düzenlenen silahla tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi" Gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir. E.Ankara

10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.11.2022 tarihli ve 2022/644 Esas, 2022/756 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında silahla tehdit suçundan. 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden 1.Hükmü temyiz etme iradesi, 2.Vesaire, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mağdur ...’ın, sanık ...'ın nişanlısına hakaret etmesi üzerine başlayan kavgada sanık ...’ın karşı tarafı korkutmak kastı ile havaya ateş ettiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı, 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca ise 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2.Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ilk kararın kesinleştiği 12.12.2013 tarihi ile hükmün açıklanmasına sebep olan ikinci suçun işlendiği 06.11.2014 tarihleri arasında dava zamanaşımının durduğu da nazara alınarak suç tarihi olan 17.01.2011 tarihinden inceleme tarihine kadar 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin dolduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara

10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.11.2022 tarihli ve 2022/644 Esas, 2022/756 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki suça yönelik kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak,