Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/15945 K.2025/6182

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın tekerrüre esas alınan Nevşehir Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2003/127 Esas ve 2003/290 Karar sayılı kararının, yaş küçüklüğü nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 58. maddesinin 5.fıkrası gereğince tekerrüre esas alınmayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla Ceza Muhakemesi Usul Kanunu'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümden 5237 sayılı Yasa'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,12.06.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.