Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/16303 K.2025/6842

Sanık hakkında bozma üzerine tehdit suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanık kolluk ifadesinde; şikayetçi ile birlikte yaşadıklarını ve ortak çocukları olduğunu, şikayetçinin evden sanığa ait olan parayı alarak gittiğini söylemesi karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 29. Maddesi uyarınca haksız tahrik nedeniyle indirim yapılması husus tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle fazla ceza tayini;

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,