Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/16327 K.2025/6618

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: A.Sanık Hakkında Katılana Karşı Basit Yaralama ve Hakaret Suçlarından Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz İstemi İncelendiğinde.

14.04.2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunu'nun 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkûmiyet hükümleri kesin olup, sanık hakkında eşe karşı silahla basit yaralama ve hakaret suçlarından tayin edilen adli para cezalarına ilişkin hükümlerin, cezaların türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından,

5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddesi gereğince sanık müdafiin temyiz itirazlarının Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE, B.Sanık Hakkında Katılana Karşı Tehdit Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İstemi İncelendiğinde.

Sanığın katılana hitaben "Seni öldüreceğim" demek suretiyle katılanı tehdit ettiğinin iddia edildiği olayda, Sanık hakkında tehdit suçundan yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre, aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 18.02.2016 tarihli mahkûmiyet hükmü olduğu ve bu tarihten, temyiz inceleme tarihine kadar 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olması,