Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/16621 K.2025/6942

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece

Konya 10 Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.12.2017 tarihli ve 2017/487 Esas, 2017/863 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında silahla tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 170/1-c, 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

B. İstinaf

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 17.03.2020 tarihli ve 2018/320 Esas, 2020/781 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda ateş etme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün kaldırılmasına, sanığın silahla tehdit suçundan 5237 sayılı Kanunu’nun 106/2-a, 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık ...'in Temyiz İstemi Aşamalarda samimi beyanlarda bulunduğunu, üzerine iftira atıldığını, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğini, dosyayı kendisinin istinaf ettiğini, suçsuz olduğuna ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, 5237 sayılı Kanun'un cezanın belirlenmesi başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada orantılılık ilkesi nazara alındığında temel cezanın alt sınırdan belirlenmesinin isabetli olduğu anlaşıldığından, sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR