Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/16648 K.2024/969

Muratlı Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.05.2021 tarihli ve 2020/196 Esas, 2021/364 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddesinin birinci fıkrası ve 52 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3.000.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin netice cezanın türü ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 18.05.2021'de kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesi uyarınca, 11.04.2023 tarihli ve 94660652-105-59-24178-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.05.2023 tarihli ve 2023/46344 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.05.2023 tarihli ve KYB-2023/46344 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, sanık hakkında, 13.11.2019 tarihinde gerçekleştirdiği tehdit eylemi nedeniyle Muratlı Cumhuriyet Başsavcılığının 11.06.2020 tarihli ve 2019/1555 sayılı iddianamesi ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonunda, sanığın tehdit suçundan cezalandırılmasına karar verildiği, sanığın üzerine atılı tehdit suçunun 5237 sayılı Kanun'un 106/1. maddesinde düzenlendiği ve bu madde gereğince temel cezanın belirlenerek hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin, anılan Kanun'un 125/1. maddesinin uygulanarak karar verilmesinde, isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

İnceleme konusu olayda; hükümlü hakkında, 13.11.2019 tarihinde işlediği tehdit suçu nedeniyle Muratlı Cumhuriyet Başsavcılığının 11.06.2020 tarihli ve 2019/1555 sayılı iddianamesi ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, hükümlünün tehdit suçundan cezalandırılmasına karar verildiği,

iddianamedeki anlatıma göre "Ben geldim sen mahkemeye gelecek misin gelmeyeceksen beni oraya getirtme gelirsem kötü olur beni kötü bilmeni istemiyorum ben okula geliyorum" şeklindeki sözlerinin 5237 sayılı Kanun'un 106 ıncı maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesinde düzenlenen "sair tehdit" suçu kapsamında kaldığı ve fakat iddianamede sevk maddesi olarak aynı Kanun'un 106 ıncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen "tehdit" suçunun gösterildiği anlaşılmakla.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 226 ıncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca hükümlüye ek savunma hakkı tanınmak suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 106 ıncı maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca temel cezanın belirlenmesi suretiyle hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin, anılan Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrasına göre hüküm kurulması, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Muratlı Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.05.2021 tarihli ve 2020/196 Esas, 2021/364 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,