Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/17340 K.2023/12650

Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin hükmün, itiraz edilmeksizin 23.11.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 12.05.2023 tarihli ve 94660652-105-41-1091-2023-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23.06.2023 tarihli ve 2023/61514 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.06.2023 tarihli ve KYB-2023/61514 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "Dosya kapsamına göre; sanığın üzerine atılı suçtan dolayı hakkında verilen 22 gün hapis cezasının 5237 sayılı Kanun’un 58/6. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş ise de, tekerrüre esas alınan ...

4. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.10.2018 tarihli ve 2018/691 Esas, 2018/626 sayılı kararı ile hükmedilen 3.600,00 Türk Lirası adli para cezasının 04/02/2019 tarihinde yerine getirildiği, hükmün yerine getirilmesinden itibaren 3 yıl geçtikten sonra incelemeye konu 17.04.2022 tarihli suçun işlendiği,

5237 sayılı Kanun’un 58/2-b maddesindeki “Beş yıl veya daha az süreli hapis ya da adlî para cezasına mahkûmiyet hâlinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren üç yıl geçtikten sonra işlenen suçlar dolayısıyla uygulanmaz.” şeklindeki düzenleme gereğince anılan cezanın tekerrüre esas alınamayacağı ve sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas alınabilecek başkaca mahkûmiyetinin bulunmaması karşısında, hükmolunan cezanın yazılı şekilde mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5237 sayılı Kanun'un, Suçta tekerrür ve özel tehlikeli suçlular başlıklı 58 inci maddesinin ikinci fıkrasında.

"Tekerrür hükümleri, önceden işlenen suçtan dolayı; a) Beş yıldan fazla süreyle hapis cezasına mahkûmiyet halinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren beş yıl, b) Beş yıl veya daha az süreli hapis ya da adlî para cezasına mahkûmiyet halinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren üç yıl, Geçtikten sonra işlenen suçlar dolayısıyla uygulanmaz.” Şeklinde düzenlemenin bulunduğu, hükümlü hakkında tekerrüre esas alınan ilâma konu suçun, inceleme konusu suç tarihinden önce, 04.06.2018 tarihinde işlendiği, 26.10.2018 tarihinde kesinleştiği ve 04.02.2019 tarihinde infaz edildiği anlaşılmıştır.

2. Tekerrür hükümlerinin uygulama alanının tespiti; tekerrüre esas alınan ilâma konu suçun inceleme konusu suç tarihinden önce işlenip işlenmediği, tekerrüre elverişli bir yaptırımla neticelenip neticelenmediği, inceleme konusu suç tarihinden önce kesinleşip kesinleşmediği ve tekerrüre esas alınan ilâma konu cezanın infazı üzerinden Kanun'un aradığı 3 ya da 5 yıllık sürelerin geçip geçmediğinin belirlenmesi noktasında toplanır.

3. Buna göre hükümlünün, 04.06.2018 tarihinde işlediği kasten yaralama suçundan 3.600,00 TL adli para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının, 26.10.2018 tarihinde kesinleştiği ve 04.02.2019 tarihinde infaz edildiği, infaz edildiği tarihten itibaren sonuç ceza miktarına göre 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi gereği aranan 3 yıllık sürenin geçmiş olduğu,

bu itibarla hükmün tekerrüre esas teşkil etmediği ve hükümlünün adli sicil kaydında tekerrüre esas alınabilecek başkaca mahkumiyetinin de bulunmadığının anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin altıncı fıkrası gereği mükerrir olmadığı belirlenmekle, hükümlü hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.11.2022 tarihli ve 2022/446 Esas, 2022/693 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin infaz aşamasında daha hafif bir sonucu gerektirdiği belirlendiğinden.