Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/17346 K.2024/545

Basit tehdit suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/1-2. cümle, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Emirdağ Asliye Ceza Mahkemesinin 24.03.2021 tarihli ve 2020/695 Esas, 2021/234 sayılı Kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 12.05.2023 gün ve 94660652-105-03-24602-2022-Kyb sayılı yazısı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.07.2023 gün ve 2023/59524 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında hakaret ve tehdit suçlarından yapılan yargılama sonucunda hükmün gerekçe kısmında, "...sanığın sübut bulan hakaret ve tehdit suçlarından TCK' nun 125/1-4, 106/1-2.cümle, 53/1 maddeleri gereğince cezalandırılmasına, sanığın sabıkasız olması, duruşmadaki iyi hali ile bir daha suç işlemeyeceği konusunda mahkememize olumlu kanaate varılmış olduğu ve suç ile herhangi bir zarar meydana gelmediği anlaşılmakla.

5728 sayılı yasa ile değişik 5721 sayılı CMK'nın 231/6. Maddesinin (a),(b) ve (c) bentlerindeki şartların gerçekleşmiş olduğu da göz önüne alınarak aynı maddenin 5. Fıkrası uyarınca sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur." şeklinde belirtilmesine rağmen, hüküm kısmında sanık hakkında yalnızca hakaret suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilerek,

basit tehdit suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmeksizin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231/7. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiğinden hükmedilen adli para cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine kanunen yer olmadığından bahisle, hüküm ile gerekçe arasında çelişki oluşturmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Emirdağ Asliye Ceza Mahkemesinin 24/03/2021 tarihli ve 2020/695 Esas, 2021/234 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,