Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/17397 K.2024/6060

KANUN YARARINA BOZMA Basit yaralama, tehdit, basit tehdit ve hakaret suçlarından sanık ... hakkında basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle yapılan yargılama sonunda sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2 (4 kez), 106/1, 106/1-2. cümle, 125/1-4, 43/1 (2 kez) ve 62/1. (7 kez) maddeleri ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/3.

(7 kez) maddesi uyarınca 5 ay 18 gün hapis, 18 gün hapis, 3 ay 7 gün hapis ve 4 kez 2 ay 15 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına, cezalarının anılan Kanun'un 58/6.

(7 kez) maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin Muğla 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.12.2021 tarihli ve 2021/443 Esas, 2021/634 sayılı Kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 12.05.2023 günlü ve 94660652-105-48-27721-2022-KYB sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 23.06.2023 günlü ve 2023/59311 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği, MEZKUR İHBARNAMEDE.

1-) 5237 sayılı Kanun'un 50/3. maddesinde yer alan, "Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir." şeklindeki düzenleme gereğince, suç tarihinden önce hapis cezasına mahkûm edilmediği anlaşılan sanık hakkında basit tehdit suçundan tercihen tayin olunan kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı Kanun'un 50/3. maddesi uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasının b, c,

d ve f bentlerindeki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde, 2-) Ayrıntıları Ceza Genel Kurulu’nun 02.07.2020 tarihli ve 2019/13-123 Esas, 2020/334 Karar sayılı ilâmında açıklandığı üzere, sanığın tekerrüre esas alınan kesin nitelikteki adli para cezasına dair Muğla 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.05.2019 tarihli ve 2018/712 Esas, 2019/391 sayılı Kararına konu mahkûmiyet hükmünün,

15.04.2020 tarihli ve 31100 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 14.04.2020 tarihli ve 7242 sayılı Kanun'un 17. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 272. maddesinin son fıkrasına eklenen "Bu suretle verilen hükümler tekerrüre esas olmaz." şeklindeki ibare gereğince, aynı maddenin üçüncü fıkrasında düzenlenen ve kesin olmaları nedeniyle istinaf yasa yoluna başvurulamayacak hükümlerin tekerrür uygulamasına da esas alınamayacaklarına ilişkin düzenlemeye göre,

sanığın adli sicil belgesindeki kesin nitelikteki adli para cezasına dair hükmün tekerrüre esas alınamayacağı ve başkaca da tekerrüre esas ilâmın bulunmadığı gözetilmeden, müsnet suçlara ilişkin olarak sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesinde, isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ: 1-) Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbar yazısı incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden KABULÜ ile, 2-) Muğla 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/12/2021 tarihli ve 2021/443 Esas, 2021/634 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanunu’nun 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, a-) Hüküm Fıkrasında (B), (C) ve (D) Harfleri ile Gösterilen “Hakaret, Kasten Yaralama” ve “Tehdit” Suçlarına Yönelik Olarak.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesinin 4. fıkrasının (d) bendinin verdiği yetkiyle; hüküm fıkrasından ''Sanığın Muğla 1. Asliye Ceza Mahkemesi nin 2018/712 Esas 2019/391 Karar sayılı ilâmı ile verilen 20.05.2019 tarihinde kesinleşen 2.240.00 TL adli para cezasına ilişkin ilâmı nedeni ile 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi gereği sanık hakkında hüküm olunan cezanın mükerrerlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezasının infazından sonra sanık hakkında 5275 sayılı Yasanın 108/4. maddesi gereğince denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına,'' ilişkin kısımların çıkarılmasına,

hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımların aynen muhafazasına, b-) Hüküm Fıkrasında (A) Harfi ile Gösterilen “Basit Tehdit” Suçuna Yönelik Olarak.