Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/17763 K.2025/9117

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Sanık ...'ün üzerine atılı yaralama eylemini alt soyu olan oğlu ...'e karşı silah kullanmaksızın işlediği sabit olmakla, sanığın cezasında alt soya karşı yaralama suçundan Türk Ceza Kanunu'nun 86/3-a maddesi gereğince yarı oranında arttırım yapılması gerekirken Türk Ceza Kanunu'nun 86/3-e maddesi gereğince silahla yaralama suçundan aynı oranda arttırım yapılarak ceza verildiği anlaşılmakla,

sonuç cezaya tesir etmeyeceği anlaşıldığından bu husus bozma sebebi yapılmaksızın eleştirilmekle yetinilmiştir.