Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/17777 K.2024/5527

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 1- Sanık (katılan) ... hakkında katılanlar (sanıklar) ... ve ...’e yönelik kasten basit yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde, Sanık hakkında hükmolunan doğrudan adli para cezalarının miktarı bakımından, 14.04.2011 tarih ve 27905 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun geçici 2. maddesinin 1. fıkrası uyarınca,

üç bin liraya kadar olan mahkumiyet hükümlerinin kesin nitelikte olması ve temyiz kabiliyetinin de bulunmaması nedeniyle, sanığın temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince, tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, 2-Sanık (katılan) ... hakkında katılanlar (sanıklar) ... ve ...’e yönelik nitelikli tehdit, Sanık (katılan) ... hakkında katılan (sanık) ...’e yönelik nitelikli tehdit ve kasten basit yaralama, suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde ise, Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre,