Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/17929 K.2024/3094

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmür; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Van 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.02.2015 tarihli ve 2014/535 Esas, 2015/31 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 142/2-h, 143, 62/1, 53 üncü maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir. 2.Van

6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.02.2015 tarihli ve 2014/535 Esas, 2015/31 Karar sayılı kararının sanık ve müdafi tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 17.10.2019 tarihli ve 2019/4816 Esas, 2019/15771 Karar sayılı kararı ile.

"Olay günü gece vaktinde katılan ...’in evde olmadığı bir saatte sanığın katılana ait konuta girerek suça konu eşyaları aldığı, akabinde tanık Medeni’nin sanığı fark ederek takip ettiği üzerinde çaldığı eşyalarla kaçmakta olan sanığa engel olmak isterken sanığın tanığa elindeki levye ve bıçağı salladığı, bunun üzerine tanığın olayı polise ihbar ettiği, akabinde kolluk güçleri tarafından sanığın takip edilerek yakalandığı,

sanığın evden aldığı eşyaları kolluk tarafından yakalanıncaya kadar hakimiyet alanında tuttuğu, her ne kadar bu esnada katılan olay yerinde olmayıp sanık tarafından katılana yönelik bir tehdit ya da cebir söz konusu değil ise de, sanığın hırsızlayarak hakimiyet alanına aldığı eşyaları teslim etmemek için olayı engellemek isteyen üçüncü kişilere levye ve bıçak sallayarak cebir ve tehdit gösterdiğinin sabit olması karşısında sanığın eyleminin TCK’nın 149/1-h ve 35. maddeleri kapsamında yağma suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin kanıtların tartışılmasında zorunluluk bulunup,

yağma suçuna ilişkin kanıtları takdir ve değerlendirmenin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devam olunarak yazılı biçimde hüküm kurulması," Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. Van

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.02.2023 tarihli ve 2020/29 Esas, 2023/173 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 149/1-a-h, 35, 62/1, 53 üncü maddeleri uyarınca 4 yıl 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

Kısa kararın açıklandığı oturumda sanığın Iğdır Açık Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunduğu, duruşmadan vareste tutulması yönünde bir istemi bulunmayan ve bu hususta mahkeme tarafından bir karar verilmeden sanığın 5271 sayılı Kanun'un 193/1 inci ve 196/5 inci maddelerine aykırı olarak, son oturumda yokluğunda yargılamaya devam edilip mahkûmiyetine karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR