Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/18509 K.2025/9137

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık ... hakkında silahla tehdit suçundan kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Ankara 43. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.10.2020 tarihli ve 2018/705 Esas, 2020/524 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında silahla tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106/2-a, 266/1, 29/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca erteli 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 51/1. maddesi uyarınca hapis cezasının ertelenmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. İstinaf Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

16. Ceza Dairesinin, 16.03.2023 tarihli ve 2021/1496 Esas, 2023/876 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince silahla tehdit suçundan kurulan hükümlere yönelik katılan vekili ile sanık müdafiinin istinaf başvurularının kabulü ile, duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a. ve 303/1-a. maddeleri uyarınca silahla tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün kaldırılarak, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a. maddesi uyarınca beraat kararı verilmek suretiyle düzeltilerek esastan red kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri 1. Katılanlar ... Müdafiinin Temyiz İstemi Sanık ...'nin üzerine atılı silahla tehdit suçunu işlediğinin sabit olduğuna, ... yönünden tehdit suçunun tartışılmamasının usul ve yasaya aykırı olduğuna, kasten yaralama suçunun yanı sıra ayrıca tehdit suçunun da oluşması sebebiyle sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir. 2. Sanıklar ... Ve ...

Müdafiinin Temyiz İstemi Bölge Adliye Mahkemesince sanık ... hakkında silahla tehdit suçundan beraat kararı verilmesine karşın sanık lehine vekalet ücreti takdir olunmamasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak.

Sanığın katılana yönelik elinde silah bulunduğu halde tehdit içeren sözlerinin yaralama eyleminin irade açıklaması niteliğinde olup, eylemin bir bütün halinde kasten yaralama suçunu oluşturduğu, sanık hakkında katılana karşı kasten yaralama suçundan mahkûmiyet kararı verildiği ve kesinleşmiş olduğu anlaşılmakla, sanığın tehdit kastının bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223/2-c maddesi yerine aynı Kanun'un 223/2-a maddesi uyarınca beraatine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüş ise de, bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

16. Ceza Dairesinin, 16.03.2023 tarihli hükmünün BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılması gerektirmediğinden, 5271 sayılı Kanun'un 303. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, Bölge Adliye Mahkemesince belirlenen 3 (Üç) numaralı hüküm fıkrasının 2. (İkinci) paragrafında bulunan; "sanık ... hakkında silahla tehdit suçundan açılan kamu davasında yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması nedeni ile Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/2-a maddesi uyarınca BERAATİNE," ibaresi çıkarılarak yerine "Her ne kadar sanık ... hakkında silahla tehdit suçundan kamu davası açılmış ise de;

yüklenen suç açısından sanığın kastının bulunmaması nedeniyle sanığın atılı suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-c. maddesi uyarınca beraatine" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliği ile TEMYİZ İSTEMLERİNİN AYRI AYRI ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 43. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi