Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/1872 K.2023/10778

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2019/10717 İddianame No.lu iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.02.2021 tarihli ve 2019/686 Esas, 2021/171 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 16.02.2022 tarihli ve 2021/1331 Esas, 2022/402 Karar sayılı kararıyla İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının aleyhe istinaf başvurusunun kabulü ile duruşma açılarak yapılan inceleme neticesinde 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilerek sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

02.12.2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile 5271 sayılı 5271 sayılı Kanun’nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı 5237 sayılı Kanun'nın 106/1. maddesinde tanımı yapılan ve sanığın mahkumiyetine konıu tehdit suçu da uzlaşma kapsamına alınmıştır. Sanıkla katılan arasında uzlaştırma prosedürü hiç işletilmemiştir.

Yine 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının ikinci cümlesinde "Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte aynı mağdura karşı işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz." hükmü yer almaktadır. Bu bağlamda somut olayda sanığın tehdit suçunun mağduru katılan ...'na karşı ayrıca mala zarar verme suçunu işlediği görülmektedir. Bu suç da 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinde sayılı uzlaştırma hükümlerine tabi suçlar arasında yer almaktadır. Bu nedenle uzlaştırma hükümlerinin uygulanmasına bir engel yoktur.

Tüm bu nedenlerle tehdit suçu yönünden uzlaşma önerisinde bulunulması gerektiği anlaşılmış olmakla; 5237 sayılı Kanun'un ikinci ve yedinci maddeleri de gözetilerek, atılı suç yönünden 6763 sayılı Kanunun 35 inci maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'nın 254 üncü maddesi uyarınca aynı kanunun 253 üncü maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle kurulan hükümde hukuka aykırılık tespit edilmiştir.

III. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen. ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 16.02.2022 tarihli ve 2021/1331 Esas, 2022/402 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,