Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/1873 K.2023/4752

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Mucur Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.12.2014 tarihli ve 2014/273 Esas, 2014/294 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve aynı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince 2 yıl 6 ... hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesi gereğince hak yoksunluklarına, kaçak eşyaların müsaderesine karar verilmiştir.

2.Anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 18.11.2020 tarihli ve 2019/19949 Esas, 2020/15548 Karar sayılı ilâmıyla 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 61 ve 62 nci maddeleriyle değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 ve 5 inci maddelerinde yapılan değişikliklerin, hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmuş sanık lehine olması nedenleriyle sair yönleri incelenmeden bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bozma uyarınca yapılan yargılama sonrasında Mucur Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.06.2021 tarihli ve 2020/279 Esas, 2021/290 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası yollamasıyla beşinci, onuncu ve yirmiikinci fıkraları ile 5237 sayılı Kanun' un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca hapis cezasından çevrilen 6.000,00 TL adlî para cezası ve doğrudan hükmolunan 20,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, gümrük kaçağı sigaranın 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; hakkında verilen hükmün hukuka aykırı olduğuna, yasal şartların oluşmasına karşın hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmemesinin hatalı olduğuna, vatandaş olarak kamunun ne kadar zararı bulunduğunu bilebilecek ya da hesap edebilecek durumda bulunmadığından, kamu zararı giderilmediği yönündeki gerekçenin hatalı olduğuna, Yargıtay' ın genel uygulamasının da bu yönde olduğuna, kirada oturması ve üç çocuk okutması nedeni ile maddi durumunun elverişsiz olduğuna, belirtilen nedenler ile kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın, muavin olarak çalıştığı yolcu otobüsünde, Mucur (Kapatılan ) Sulh Ceza Mahkemesinin 26.06.2014 tarihli ve 2014/88 Değişik iş sayılı önleme araması kararı uyarınca yapılan aramada, sanığa ait olduğu belirtilen 940 paket gümrük kaçağı sigaranın ele geçtiği anlaşılmıştır.

2.Sanığın savunmasında, sigaraların kendisine ait olduğunu ve İstanbul ilinde satmak amacı ile satın aldığını beyan ettiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların ... biçimde belirlendiği, sanığın, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için Kanunda öngörülen şartları taşımadığı da anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2.Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen suça konu kaçak eşyanın 5607 sayılı Kanun' un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası delaleti ile 5237 sayılı Kanun' un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken, 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müsaderesine karar verilmesinin isabetli bulunmaması dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan (2) numaralı nedenle Mucur Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.06.2021 tarihli ve 2020/279 Esas, 2021/290 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının müsadereye ilişkin paragrafında yer alan ''... TCK.nun 54/1. maddesi gereğince...'' ibaresinin çıkartılarak yerine ''...5607 sayılı Kanun' un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası delaleti ile 5237 sayılı Kanun' un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası...'' ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,