KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2023/19002 E., 2025/8710 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Ekim 2025
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2015/44 E., 2015/177 K.
- Suç
- Tehdit
- Hükümler
- Beraat, mahkûmiyet
- Tebliğname görüşü
- Kısmi onama, kısmi bozma
Karar Metni
242 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I.Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Her ne kadar sanık hakkında tehdit suçundan zamanaşımı süresi geçmiş ise de, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223/9. maddesinde yer alan “Derhâl beraat kararı verilebilecek hâllerde durma, düşme veya ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilemez.” düzenlemesi gereği, sanığın lekelenmeme hakkı gözetilerek yapılan incelemede;
Dosya içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün Tebliğname' ye uygun olarak ONANMASINA,
II.Sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Sanığın eylemine uyan ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/2-c maddesinde tanımlanan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/2-d maddelerinde öngörülen 8 yıllık olağan dava zamanaşımının, mahkûmiyet tarihi olan 11.11.2015 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223/8 maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2023/19002, K. 2025/8710, 20 Ekim 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama