Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/19038 K.2025/686

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Bozma üzerine yapılan yargılamada, her ne kadar mahkemece 'mağdurun kovuşturma aşamasında şikâyetinden vazgeçerek zarar giderim talebinden vazgeçtiği ve sanığın zarar giderimine açık bir itirazının bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın zarar gidermeye yönelik samimi iradesi' gerekçe gösterilerek sanıklar hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulandığı anlaşılmakta ise de.

5237 sayılı Yasanın 55. maddesi gereğince suçun işlenmesiyle elde edilen veya suçun konusunu oluşturan maddi menfaatin kazanç müsaderesine konu olmak üzere dosyaya depo edildikten sonra, sanıklar hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerekirken, yazılı şekilde uygulama yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.