Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/1920 K.2023/9652

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/41280 soruşturma numaralı iddianamesi ile; sanık hakkında cinsel taciz ve tehdit suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/1-1. cümle, 58,105/1-1. fıkra, 53/1-2 maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır. 2. ...

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.04.2016 tarihli ve 2015/838 Esas, 2016/280 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan 5237 sayılı Kanun'un 105/1 maddesi uyarınca 3 ay hapis cezası; tehdit suçundan 106/1. 1. cümle, maddesi uyarınca 6 ay hapis cezasına ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebebi. 1. Sanığın temyiz isteği bir gerekçe içermemekle birlikte yalnızca cezayı temyiz etmek istediğine, 2. Vesaire İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, katılan ... ile arkadaş olmak istemesi nedeniyle bir süredir rahatsız ettiği, olay tarihinde sanığın bir arkadaşını katılanın çalışmış olduğu iş yerine göndererek görüşmek istediğini söylediği, katılanın da yüzüğünü göstererek nişanlı olduğunu ve kendisiyle görüşmek istemediğini belirtmesine rağmen gelen şahsın sanığın nişanlandığını bildiğini ancak yine de görüşmek istediğini beyan etmesi üzerine, katılanın polis çağıracağını söylediği, bu şahsın iş yerinden ayrıldığı, bunun üzerine nişanlısı olan katılan ...'e haber verdiği, ...'in de iş yerine gelmesi üzerine sanığı iş yerinin yanında otururken gördüğü,

sanığa nişanlısını rahatsız etmemesini söylediği, bunun üzerine sanığın "ben daha önce cezaevinde yattım" dediği ve telefonla birisini arayarak kesici alet getirmesini istediği, bunun üzerine katılanın polis çağırdığı, sanığın olay yerinden uzaklaştığı anlaşılmıştır.

2. Sanık, katılan ...'in eski kız arkadaşı olduğunu, onun çalıştığı dükkanın önünden geçerken katılan ...'in ''bir dahaki buradan geçme'' dedikten sonra karakola gidip şikâyetçi olduklarını söyleyerek atılı suçlamayı reddettiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE

7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde basit yargılama usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak,

5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suçlar yönünden.

Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu sebebiyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR