Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/19223 K.2024/4869

Tehdit suçundan sanık ...'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/1, 43/1, 62/1, 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca 3.740,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Şanlıurfa (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 04.06.2013 tarihli ve 2013/373 Esas, 2013/651 Karar sayılı kararının Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 20.02.2017 tarihli ve 2014/49682 Esas, 2017/4761 Karar sayılı ilâmı ile bozulmasını müteakip, yeniden yapılan yargılama sonucunda sanığın anılan suçtan suçta 5237 sayılı Kanun'un 106/1, 43/1, 62/1. maddeleri uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

cezanın anılan Kanun'un 51. maddesi gereğince ertelenmesine dair Şanlıurfa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.03.2018 tarihli ve 2017/228 Esas, 2018/239 Karar sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 20.09.2023 gün ve 94660652-105-63-19290-2023-Kyb sayılı sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 04.10.2023 gün ve 2023/102318 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE

Dosya kapsamına göre;

1-Sanık hakkında kısa süreli hapis cezasına hükmedilerek hapis cezasının ertelendiğinin anlaşılması karşısında, öncelikle sanık hakkında daha lehe olan 5237 sayılı Kanun'un 50. maddesi gereğince kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımların uygulanıp uygulanmayacağının tespiti, akabinde ertelemeye ilişkin hükümlerin değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesinde,

2-5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" başlıklı 23. maddesinde (Değişik: 6/12/2006-5560/40 md.) yer alan "(1) Çocuğa yüklenen suçtan dolayı yapılan yargılama sonunda, Ceza Muhakemesi Kanunu'ndaki koşulların varlığı halinde, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilir. Ancak, bu kişiler açısından denetim süresi üç yıldır." şeklindeki düzenleme nazara alındığında,

Şanlıurfa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.03.2018 tarihli kararında, sanığın adli sicil kaydında yer alan Bozova Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/28 Esas, 2007/155 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve sanığın denetim süresi içerisinde yeniden suç işlediği gerekçesiyle anılan Mahkemeye ihbarda bulunularak hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususunda herhangi bir değerlendirme yapılmadığı anlaşılmış ise de, ihbar olunan dosyada sanığın suç tarihinde 18 yaşından küçük olduğu, 5395 sayılı Kanunu'nun 23. maddesi gereğince denetim süresinin 3 yıl olduğu,

ihbar olunan Bozova Asliye Ceza Mahkemesinin 27.12.2018 tarihli ve 2018/247 Esas, 2018/298 Karar sayılı kararı ile ikinci suçun denetim süresinin bitiminden sonra işlediğinin anlaşılması karşısında hükmün açıklanmasına yer olmadığına ve sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülmesine karar verildiği,

adlî sicil kaydında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel olacak şekilde başkaca kayıt bulunmayan, takdiri indirim de uygulanan, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını kabul eden ve engel durumu bulunmayan sanık hakkında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususu tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden, anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbar yazısı incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden KABULÜ ile, Şanlıurfa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.03.2018 tarihli ve 2017/228 Esas, 2018/239 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (b) bendi uyarınca sonraki işlemlerin yerel mahkemece yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,