Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/19241 K.2024/2603

Şantaj suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 107/2 yollamasıyla 107/1, 62 ve 52. maddeleri gereğince 10 ay hapis ve 80,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl süreyle denetime süresine tabî tutulmasına dair Antalya 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.09.2014 tarihli ve 2014/201 Esas, 2014/565 sayılı kararının 09.10.2014 tarihinde kesinleşmesini müteakip,

sanığın denetim süresi içerisinde 23.11.2014 tarihinde kasıtlı bir suç işlediğinin ihbarı üzerine yapılan yargılama neticesinde, sanık hakkındaki hükmün açıklanması ile adı geçen sanığın 5237 sayılı Kanun’un 107/2-1, 62 ve 52. maddeleri gereğince 10 ay hapis ve 80,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Antalya 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.09.2022 tarihli ve 2022/367 Esas, 2022/552 sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 26/09/2023 tarihli ve 94660652-105-07-14599-2023-Kyb sayılı yazısı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 06.10.2023 gün ve 2023/104197 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE

Sanığın eylemine uyan anılan suç için kanunda öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e maddesi gereğince 8 yıl olağan zamanaşımı süresine tabi olduğu, sanığın müsnet suçu 12.02.2014 tarihinde işlediği, 26.06.2014 tarihinde sanığın savunmasının alındığı, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın ise 09.10.2014 tarihinde kesinleştiği, sanığın 23.11.2014 tarihinde yeniden suç işlediği,

hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 09.10.2014 tarihi ile denetim süresi içerisinde yeniden suç işlediği 23.11.2014 tarihleri arasını kapsayan 1 ay 14 günlük sürenin 5271 sayılı Kanun'un 231/8-son cümlesi gereğince duracağı, sanığın mahkeme huzurunda ifadesinin alındığı 26.06.2014 tarihinden kararın verildiği 19.09.2022 tarihine kadar geçen 8 yıl 2 ay 23 günlük süreden, zamanaşımı süresinin durduğu 1 ay 14 günlük süre düşüldüğünde kalan 8 yıl 1 ay 9 günlük sürede 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin tamamlandığı cihetle, kamu davasının düşürülmesi yerine,

yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesinde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

I. GEREKÇE

Hükümlünün üzerine atılı suçu 12.02.2014 tarihinde işlediği, hükümlünün hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın 20.09.2014 tarihinde verilip 09.10.2014 tarihinde kesinleştiği, hükümlünün Mahkemesince 25.06.2014 tarihinde savunmasının alındığı, hükümlünün 23.11.2014 tarihinde yeniden suç işlediği, suç tarihinde başlayan sürenin 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasının son cümlesi gereğince 09.10.2014 ilâ 23.11.2014 tarihleri arasında 1 ay 14 gün süreyle durduğu, deneme süresinde işlenen suç tarihi olan 23.11.2014 tarihinden itibaren zamanaşımının yeniden işlediği anlaşılmakla.

25.06.2014 tarihinden itibaren durma süresi de gözetildiğinde hükmün açıklandığım19.09.2022 tarihine kadar 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereğince 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin dolması nedeniyle davanın düşürülmesine karar verilmesi gerektiğinden kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

II. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Antalya 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.09.2022 tarihli ve 2022/367 Esas, 2022/552 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,