Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/19498 K.2025/4900

Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin bu kapsamda olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimin takdiri ile Bölge Adliye Mahkemesinin kararına göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak.

Tanığın beyanında olayın evin önünde gerçekleştiğini beyan ettiği, sanığın ise para verme olayının sokakta gerçekleştiğini beyan etmesi karşısında olayın ikamette mi yoksa ikametin eklentisi niteliğinde sayılmayacak şekilde sokakta mı gerçekleştiği araştırılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde gerekçesiz olarak sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 149/1-d maddesinin uygulanması,