Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/19654 K.2025/8190

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümlerin temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.12.2022 tarihli ve 2019/271 Esas, 2022/479 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149/a, c, h, 62, 53. maddeleri uyarınca 2 kez 6'şar yıl 8 ay yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. İstinaf İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

9. Ceza Dairesinin 27.03.2023 tarihli ve 2023/280 Esas, 2023/934 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında nitelikli yağma suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Sanık ... müdafiinin temyiz istemi, gerekçeli kararda birbiriyle çelişir gerekçe ve sonuçların yer almasının adalete olan güveni zedelediğine, sanık aleyhine dosyada mevcut olan tek delilin mağdur ... tarafından sanığın aracın arka koltuğunda teşhis edilmiş olduğu,

bu hususun da soruşturma aşamasından itibaren müvekkilince kabul edildiğine, sanığın suç işlemeye yönelmiş kastı olduğunu gösterir her türlü şüpheden uzak, kesin ve somut bir delil bulunmadığına ve suç işleme kastı olmayan müvekkilinin beraatine karar verilmesi aksi halde hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 39. maddesi hükmünün uygulanması gerekirken mahkûmiyet hükmü kurulmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

Sanık ... müdafiinin temyiz istemi, olay anında müvekkilinin araçtan inmediğinin eyleme iştirak etmediğinin sabit olduğuna, bir an için müvekkilinin bu eyleme katıldığı varsayılsa dahi yardım eden şeklinde suça iştirak ettiği düşünüldüğünden suçun asli faili kabul edilerek cezasından indirim yapılmamasının hukuka aykırı olduğuna, sanığa verilen ceza hesaplanırken yaş küçüklüğü indirimi yapılmadığına, şüpheye dayalı mahkûmiyet hükmü kurulduğuna ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe I. Mağdur ...'e Yönelik Eylem Bakımından Yapılan İncelemede.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği,

5237 sayılı Kanun'un cezanın belirlenmesi başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada orantılılık ilkesi nazara alındığında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinin isabetli olduğu anlaşıldığından, sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. II. Mağdur ...'e Yönelik Eylem Bakımından Yapılan İncelemede.

Mağdurdan zorla alındığı kabul edilen 80,00 TL paranın, suç tarihi itibariyle paranın satın alma gücü ve günün ekonomik koşulları ile birlikte değerlendirildiğinde, 5237 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca sanıklara verilen cezadan değer azlığı nedeniyle indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemiş olması hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

A. Mağdur ...'e Yönelik Eylem Bakımından Yapılan İncelemede. Gerekçe bölümü I numaralı paragrafta açıklanan nedenle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

9. Ceza Dairesinin 27.03.2023 tarihli ve 2023/280 Esas, 2023/934 Karar sayılı kararında, sanıklar müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ayrı ayrı ONANMASINA, B.

Mağdur ...'e Yönelik Eylem Bakımından Yapılan İncelemede. Gerekçe bölümü II numaralı paragrafta açıklanan nedenle; sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 27.03.2023 tarihli ve 2023/280 Esas, 2023/934 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle ayrı ayrı BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca İstanbul