Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/1971 K.2023/11097

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Orhangazi Cumhuriyet Başsavcılığının 12.03.2015 tarihli ve 2015/212 No.lu iddianamesi ile sanık hakkında tehdit suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca cezalandırılması istemli kamu davası açılmıştır. 2. Yapılan yargılama sonucu Orhangazi 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.09.2015 tarihli ve 2015/287 Esas, 2015/461 Karar sayılı kararı ile sanığın tehdit suçundan beraatine karar verilmiştir.

3. Orhangazi 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.09.2015 tarihli ve 2015/287 Esas, 2015/461 Karar sayılı kararının o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin, 14.10.2021 tarihli ve 2019/1624 Esas, 2021/24402 Karar sayılı ilâmıyla;

"Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Tehdit fiili, kişinin ruh dinginliğini bozan, iç huzurunu, bilinç ve irade özgürlüğünü ihlal eden bir olgudur. Fiilin mağdur üzerinde ciddi bir korku yaratabilmesi açısından sonuç almaya objektif olarak elverişli, yeterli ve uygun olması gerekir. Ayrıca tehdidin somut olayda muhatap üzerinde etkili olması şart değildir. Bu nedenle mağdurun korkup korkmadığının araştırılması gerekmez.

Tehdit suçunun manevi öğesi genel kasttan ibaret olup suçun yasal tanımındaki unsurlarının bilerek ve istenerek işlenmesini ifade eder. Olayda tasarlamanın varlığı aranmadığı gibi, saikin de önemi yoktur.

Kavga ve tartışma sırasında haksız bir fiilin kendisinde husule getirdiği hiddet veya şiddetli elemin failin iradesini etkileyen bir etken olarak kusur yeteneğinde meydana getirdiği azalma nedeniyle koşulları varsa ancak yasal indirim nedeni olarak kabul edilebilmesi olanaklı ise de, önceden ilke boyutunda kastı kaldıran ve suçun oluşumunu engelleyen bir husus olarak kabulü mümkün değildir.

Bu açıklamalar doğrultusunda, olay günü sanığın arabada uyuduğunu gören mağdurun şüpheliye yine uyuşturucu kullandığını zannederek kızdığı, aralarında tartışma çıktığı sanığın mağduru öldürmekle tehdit ettiğinin kabul olunduğu olayda, öfkenin suç kastını kaldırmayacağı, tehdit suçunda tasarlama öğesinin bulunmadığı, söylenen sözlerin objektif olarak elverişli ve yeterli olması nedeniyle olayda tehdit suçunun oluştuğu gözetilmeden, kanuni olmayan gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

''

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine yapılan yargılama sonucu Orhangazi 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.11.2022 tarihli ve 2021/787 Esas, 2022/638 Karar sayılı kararı ile sanığın tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci maddesi, 53 ve 58 inci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri 1. Hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Lehine olan kanun maddelerinin uygulanması talebine, 3. Vesaire, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mağdur ile sanığın karı koca oldukları, sanığın dönem dönem uyuşturucu madde kullandığı, olay günü sanığın arabada uyuduğunu gören mağdurun, yine uyuşturucu kullandığını zannederek sanığa kızdığı, aralarında tartışma çıktığı sanığın mağdura hitaben ''senide kendimi de öldürürüm'' dediği anlaşılmıştır. 2. Haber merkezine suç tarihinde saat 21.30 sıralarında yapılan ihbar akabinde olay yerine giden polis ekibinin mağduru ve sanığın ifadelerinin alınmak üzere polis merkezine götürdüğüne dair 25.02.2015 tarihli tutanak dosya içerisinde yer almaktadır.

3. Mağdurun aşamalardaki beyanlarının istikrarlı ve birbiri ile uyumlu olduğu görülmüştür.

4. Sanık aşamalardaki savunmalarında suçunu ikrar etmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Beraat Kararı Verilmesi Gerektiğine Yönelik

Mağdurun beyanları, 25.02.2015 tarihli tutanak ve sanığın ikrar mahiyetindeki savunması karşısında, sanığın eyleminin sabit olduğu belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Lehine Olan Kanun Maddelerinin Uygulanması Talebine Yönelik

Sanığın adli sicil kaydında daha önceden kesinleşmiş mahkûmiyet ilamlarının bulunması, tekerrüre esas sabıka kaydı, bir daha suç işlemeyeceğine yönelik mahkememizce kanaat oluşmadığı, yasal imkan bulunmadığı gerekçeleri ile sanık hakkında erteleme, seçenek yaptırımlar ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verildiğinden, yasal ve yeterli gerekçe ile yapılan uygulamada hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. Vesaire Yönünden

1. Sanığa ait adli sicil kaydında yer alan tekerrür hükümlerinin de uygulandığı Orhangazi Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/453 Esas ve 2008/264 Karar sayılı ilamının tekerrür uygulamasına esas alınması ve sanık hakkında ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki islemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, asamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz isteği reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Orhangazi 1. Asliye Ceza Mahkemesi, 30.11.2022 tarihli ve 2021/787 Esas, 2022/638 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,