Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/20392 K.2025/6297

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Hükmedilen cezanın tür ve miktarı itibarıyla koşulları bulunmadığından sanık müdafinin duruşmalı inceleme isteminin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299. maddesi uyarınca reddine karar verilerek dosya üzerinden yapılan incelemede;

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk derece Ankara 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.05.2022 tarihli ve 2020/20 Esas, 2022/198 Karar sayılı kararı ile sanığın nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-a-d-h, 168/3-2, 62 ve 53 maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. İstinaf Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

13. Ceza Dairesinin, 18.05.2023 tarihli ve 2022/1737 Esas, 2023/1548 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun kabulü ile, duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde, "Sanığın geceden sayılan 06.45 sıralarında, ilk olarak yemek yemek için 1-2 TL para istediği katılanın 10 TL vermesinden sonra, "sende daha çok para vardır" diyerek cüzdanını alıp kontrol ettiği, katılandan daha sonra telefonunu istediği, vermeyince de katılana bıçak çekerek birisini arayacağını söyleyerek telefonu yeniden istemesi üzerine,

katılanın sanığa 30 TL para ve telefonunu vermesi şeklinde gerçekleşen olayda, suçun işleniş biçimi, meydana gelen zararın fazlalığı ve sanığın kastının yoğunluğu gözetilerek 5237 sayılı TCK'nın 3 ve 61 maddesine göre temel cezanın alt sınırın üzerinde belirlenmesi somut olaya uygun ise de; sanığın katılanın yol üzerinde geçişini engelleyecek şekilde önceden engeller koyarak ve tertibat alarak yolunu kesmek biçiminde bir hareketinin bulunmadığı ve bu bağlamda “Yol kesmek” den söz edilemeyeceği gözetilmeden, 5237 sayılı TCK'nin 149/1. maddesinin (a ve h) bendleri yanında, uygulama koşulları oluşmayan (d) bendi ile de hüküm kurulması,

Hukuka aykırı, sanık müdafiinin istinaf istemi bu nedenle yerinde ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu aykırılık, 5271 sayılı CMK'nın 280/1-a ve 303. maddesinin 1. fıkrasının (c) ve (e) bentleri uyarınca düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, sanık hakkında kurulan hükümde "yol kesmek suretiyle" ve "temel cezanın belirlendiği yasa maddesindeki (d) bendi ibaresinin" hükümden çıkartılması suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK İSTİNAF BAŞVURUSUNUN ESASTAN REDDİNE," Hususunda hüküm düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A.

Temyiz Sebepleri Sanık Müdafinin Temyiz İstemi Suçun unsurlarının oluşmadığına, kamera görüntülerinde de sanığın elinde silah bulunmadığının açık olduğuna, eylemin gece vakti gerçekleşmediğine ve bu hususta araştırma yapılmadan eksik inceleme ile karar verildiğine, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasının gerektiğine, mahkumiyete yeterli her türlü şüpheden uzak somut delil bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde.

5271 sayılı Kanun'un 280 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereğince Bölge Adliye Mahkemesince "İlk derece mahkemesinin kararında usule veya esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığını, delillerde veya işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığını, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğunu saptadığında istinaf başvurusunun esastan reddine, CMK'nın 280/1-(b),(c) ve (d) bendleri ile aynı Kanun'un 303/1-(a), (c), (d), (e), (f), (g) ve (h) bentlerinde yer alan ihlallerin varlığı hâlinde hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine" karar verilebileceği düzenlenmiş olup,

nitelikli yağma suçundan tayin edilen temel cezanın, alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle belirlendiği mahkumiyet kararlarına yönelik istinaf başvurularının incelenmesinde, bir veya birden fazla nitelikli halin gerçekleşmediğinin kabulü halinde, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 61 nci maddesi uyarınca temel cezaların aynı sayılı Kanun'un 280 nci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşma açılarak ve delil değerlendirilmesi yapıldıktan sonra hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin, 5271 sayılı Kanun'un 280 nci maddesi ve 303 üncü maddeleri kapsamına girmediği halde,

duruşma açılmadan istinaf başvurusunun koşulları bulunmadığı belirlenen uygulama maddesinin karardan çıkartılması ile yetinilmek suretiyle yazılı şekilde düzeltilerek esastan reddine karar verilmesi, aynı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi kapsamında hukuka kesin aykırılık hâli olarak saptanmıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Ankara Bölge Adliye Mahkemesi