Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/20572 K.2024/2725

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Cide Cumhuriyet Başsavcılığının 2013/715 soruşturma numaralı iddianamesi ile; sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/2-a, 53/1, 54 üncü maddeleri uyarınca kamu davası açılmıştır.

2.Cide Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2015 tarihli ve 2013/133 Esas, 2015/89 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanunu’nun 106/2-a, 62, 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 3.Cide Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2015 tarihli ve 2013/133 Esas, 2015/89 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay

6. Ceza Dairesinin 22.03.2023 tarihli ve 2023/9586 Esas, 2023/9473 Karar sayılı kararı ile; " ...sanığın eyleminin yağmaya teşebbüs suçu kapsamında kalıp kalmadığı hususundaki delilleri takdir ve tartışmanın, üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur. " Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. İnebolu Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.10.2023 tarihli ve 2023/135 Esas, 2023/140 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 149/1-a-d-h, 35 inci, 53 üncü maddeleri uyarınca 8 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ancak aleyhe temyiz olmadığından ve kazanılmış hak teşkil ettiğinden neticeden 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri 1.Beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2.Vesaire, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1-Sanığın, 02.11.2013 günü saat 23.00 sıralarında evde bulundukları sırada annesi olan mağdurdan uyuşturucu almak için para istediği, mağdurun para vermemesi üzerine sanığın sinirlenerek mutfağa gidip adli emanette kayıtlı bıçağı alarak tekrar annesinin yanına geldiği, bıçağı annesine doğrultarak “bana para vereceksin, yoksa seni öldüreceğim, seni keserim, eğer polisi ararsan seni öldürürüm” dediği, mağdurun evin bahçesine kaçtığı, sanığın bıçağı bırakarak mağdurun peşinden gittiği ihbar üzerine polisin olay yerine geldiği,

anlaşılmıştır, 2-Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir. Ancak.

5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca hüküm kısmında, kazanılmış hak gözetilerek neticeten 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Açıklanan nedenle İnebolu Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.10.2023 tarihli ve 2023/135 Esas, 2023/140 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında "Sanığın 'Yağmaya Teşebbüs'' suçu açısından verilen sonuç cezasından 6 yıl 4 ay düşülerek neticeten 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına," ilişkin bölümün çıkarılarak,