Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/20712 K.2024/8123

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve nitelikli yağma suçlarından sanık ...'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109/2, 109/3-b, 110, 149/1-c ve 62. (iki kez) maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay ve 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezalarının aynı Kanun'un 58 inci maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Ankara 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.03.2016 tarihli ve 2015/324 esas, 2016/124 sayılı kararının, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 27.02.2017 tarihli ve 2016/7440 esas, 2017/456 karar sayılı ilamı ile bozulmasını müteakip, bozma üzerine yapılan yargılama sonunda,

sanığın 5237 sayılı Kanun'un 109/2, 109/3-b,149/1-c ve 62. (iki kez) maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay ve 8 yıl 4 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına ve cezalarının aynı Kanun'un 58 inci maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

ikinci kez tekerrür hükümlerinin infaz sırasında değerlendirilmesine dair Ankara 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.12.2019 tarihli ve 2017/141 esas, 2019/609 sayılı kararının, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 29.03.2021 tarihli ve 2020/1852 esas, 2021/6107 karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleşmesini müteakip,

Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı Ağır Ceza İlamat Masasının sanık hakkında tekerrür uygulanması konusunda oluşan tereddüdün giderilmesi için kaçıncı kez tekerrür hükümlerinin uygulanacağı hususunun açığa kavuşturulması talebi üzerine sanık hakkındaki hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin Ankara 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.10.2021 tarihli ve 2017/141 esas, 2019/609 sayılı ek kararına karşı yapılan itirazın reddine dair Ankara 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.11.2021 tarihli ve 2021/306 değişik iş sayılı kararını müteakip,

sanığın yeniden ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasının kaldırılmasını talep etmesi üzerine karar verilmesine yer olmadığına dair Ankara 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.11.2022 tarihli ve 2017/141 esas, 2019/609 sayılı ek kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Ankara 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.11.2022 tarihli ve 2022/399 değişik iş sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığının 30.10.2023 gün ve 94660652-105-06-16318-2023-Kyb sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28.11.2023 gün ve 2023/115575 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği, MEZKUR İHBARNAMEDE.

Dosya kapsamına göre, 1- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28/02/2012 gün ve 2011/1-452 esas, 2012/57 karar sayılı ilamında da açıklandığı üzere, 5237 sayılı Kanun’un 58. maddesinde düzenlenmiş bulunan ve güvenlik tedbirlerine ilişkin bölümde yer alan tekerrürün, hükümlülüğün yasal sonucu olmaması nedeniyle, tekerrür koşullarının bulunup bulunmadığının ve kaçıncı kez tekerrür hükümlerinin uygulanacağının kararda gösterilmesi zorunlu olup, bu konuda 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 98 ve devamı maddeleri uyarınca infaz aşamasında karar alınmasına yasal olanak bulunmadığı,

hükümlü hakkında tekerrüre esas alınan Ankara Batı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/04/2015 tarihli ve 2015/81 esas, 2015/396 sayılı ilamında 2. kez mükerrirlik şartlarını taşıdığı anlaşılmış ise de, kararda ikinci kez mükerrir olduğu belirtilmediği cihetle, Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 12/03/2013 tarihli ve 2012/18507 esas, 2013/4438 karar sayılı ilamı ile Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 11/02/2013 tarihli ve 2011/26646 esas, 2013/2467 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, bu hususun hükümlü lehine kazanılmış hak teşkil ettiği, bu nedenle hükümlü hakkında 2. kez tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden,

itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde, 2- Sanık hakkında Ankara 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 15/03/2016 tarihli ve 2015/324 esas, 2016/124 sayılı kararında birinci kez mükerrirlik hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesini takiben, sadece sanık tarafından temyize başvurulduğu, aleyhe temyiz isteğinin olmadığı, anılan kararın Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 27/02/2017 tarihli ilamı ile bozulduğu,

bu halde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun "Davaya yeniden bakacak mahkemenin işlemleri" başlıklı 307/5. maddesinde yer alan, "Hüküm yalnız sanık tarafından veya onun lehine Cumhuriyet savcısı veya 262 nci maddede gösterilen kimselerce temyiz edilmişse, yeniden verilen hüküm, önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamaz." şeklindeki düzenleme uyarınca Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 27/02/2017 tarihli ilamından önce sanık hakkında uygulanan birinci kez tekerrür hükümlerinin sanık lehine kazanılmış hak teşkil edeceği gözetilmeden, ek karar ile ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verildiği cihetle,

itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden, anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.