Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/2074 K.2023/10743

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.10.2014 tarihli ve 2012/600 Esas, 2014/474 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 19 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.10.2014 tarihli ve 2012/600 Esas, 2014/474 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 14.06.2021 tarihli ve 2018/7764 Esas, 2021/19198 Karar sayılı kararı ile;

"1-)Sanığın müştekiler Kemal ve Turhan'a yönelik silah göstermek suretiyle aynı fiille tehdit suçunu işledikten sonra, bu kez bir suç işleme kararının icrası kapsamında ayrı bir zaman diliminde aynı müştekiler ve katılan ...'a karşı silah doğrultarak "hepinizi öldürürüm, vururum lan sizi" demek suretiyle aynı fiille yeniden tehdit suçunu işlemesi karşısında; tehdit suçundan temel ceza tayin edilerek, zincirleme suç hükümleri gereği TCK'nın 43/2-1. maddesi gereğince temel ceza artırıldıktan sonra, yine temel ceza üzerinden TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca artırım yapılarak bulunacak miktarın önceki cezaya ilavesiyle sonuç cezanın saptanması gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

2-)Kabule göre;

a-)Sanık hakkında hüküm kurulurken TCK'nın 43/2. maddesi uyarınca arttırım ve 62. maddesi uyarınca indirim yapılması sırasındaki hesap hatası nedeniyle sonuç cezanın 2 yıl 7 ay 7 gün yerine, 1 yıl 19 ay 7 gün hapis cezası olarak eksik belirlenmesi,

b-)Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının uygulanması zorunluluğu"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

C. ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.11.2022 tarihli ve 2021/511 Esas, 2022/1101 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri A. Zamanaşımının dolduğuna, B. Suçun sübut bulmadığına, C. Tanık K. A. dinlenilmeden hüküm kurulmasının hatalı olduğuna, D. Müştekilerin kolluk beyanı ile yetinilmesinin hatalı olduğuna, İlişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

B. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 30.10.2014 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, hüküm tarihine kadar, 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.11.2022 tarihli ve 2021/511 Esas, 2022/1101 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,