Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/20852 K.2025/9422

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanığın üzerine atılı suçu kabul etmediği, katılanın iddiası dışında, katılanın beyanını destekleyen bir tanık beyanının da bulunmadığı, sanığın katılanı telefonla aradığında yanında olduğunu beyan eden katılanın eşi tanık ...'nun konuşma içeriğini duymadığı yönündeki beyanı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın mağdura karşı atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve yeterli delil bulunmadığı anlaşıldığından şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanığın beraati yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,