Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/20970 K.2025/9099

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Sanığın eylemine uyan 765 sayılı Kanunun 191/2. maddesinde öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 102/4. maddesi, 104/2. maddesi ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) aynı suça uyan 106/2. maddesi, 66/1-e ve 67.maddesi ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Kanun'un 7/2, 5252 sayılı Kanun'un 9/3. maddeleri ışığında,

zamanaşımı bakımından 765 sayılı Kanun hükümlerinin sanık yararına olması ve aynı Kanun'un 102/4. maddesinde öngörülen 5 yıllık olağan zamanaşımı süresinin, sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 15.12.2008 tarihi ile ihbara konu ikinci suçun işlendiği 28.06.2013 tarihi arasında geçen durma süresi de dikkate alınarak, ilk mahkumiyet kararının verildiği 02.06.2006 tarihinden hükmün kurulduğu hükmün kurulduğu 10.03.2023 tarihi arasında gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

Açıklanan nedenle Kayseri 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.03.2023 tarihli ve 2023/1723 Esas, 2023/303 Karar sayılı kararına sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,