Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/21090 K.2025/10210

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Bozma Afyonkarahisar 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.10.2017 tarihli ve 2016/727 Esas, 2017/560 Karar sayılı kararının sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi tarafından verilen beraat kararına ilişkin kararın Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi sonrasında, Yargıtay

4. Ceza Dairesinin 12.12.2022 tarihli kararı ile bozulmasına ve dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. B. Bozmadan Sonraki Yargılama Süreci Bozma üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesinin 24.10.2023 tarihli ve 2023/261 Esas, 2023/2910 Karar Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli tehdit suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Dosyada somut delil bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin gözetilerek beraat kararı verilmesi gerektiğine, ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği,

yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşılmakla, kararda düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır..

2. Adli Emanetin 2016/633 sırasında kayıtlı bulunan kartuşların ve fişeğin suçun sübutuna ilişkin delil olarak değerlendirilen eşya vasfında olduğundan, delil olarak dosyada saklanması yerine, müsaderesine karar verilmesinde, hukuka aykırılık görülmüş ise de bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2-4. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hüküm fıkrasından "Afyonkarahisar adli emanetinin 2016/630 sırasında kayıtlı 000284794 seri numaralı çuval içinde bulunan 20 adet av fişeği kartuşu ile bir adet av fişeğinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54 maddesi uyarınca müsaderesine,” cümlesinin çıkarılarak yerine "karar kesinleştiğinde adli emanetin ... numarasında kayıtlı bulunan 20 adet av fişeği kartuşu ile bir adet av fişeğinin suçun sübutuna ilişkin delil olarak değerlendirilen

eşya vasfında olduğundan, dosyada delil olarak saklanmasına,” ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Afyonkarahisar 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi