Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/21298 K.2025/4510

Sanık hakkında kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Yerel mahkemece, birden fazla teşdit sebebinin bulunduğu ifade edilmesine ve yağma eyleminin silahla, işyerinde, birden fazla kişi tarafından birlikte ve kişinin kendisini tanınmayacak bir hale koyması suretiyle gerçekleştiği kabul edilmesine rağmen, hüküm fıkrasında "5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-a-b-c-d" maddesi yerine ''TCK nın 149/1-a-d-h " maddesine yer verilmesi maddi hata olarak kabul edilmiş ve mahallinde düzeltilmesi olanaklı görülmüştür.