Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/2368 K.2025/981

Hakaret ve Silahla Tehdit Suçlarından Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz Talebinin Reddi Ek Kararına Karşı Temyiz Talebi Hakkında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 21.07.2022 tarihli ve 2021/1075 Esas, 2022/1056 Karar sayılı ek kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği,

298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen.

“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme, 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (h) bendinde yer verilen.

“Davanın düşmesine, ceza verilmesine yer olmadığına, güvenlik tedbirine ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak bölge adliye mahkemesince verilen bu tür kararlar veya istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlar”ın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan;

“... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

Açıklanan nedenle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 21.07.2022 tarihli ve 2021/1075 Esas, 2022/1056 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, II-Sanık Hakkında Nitelikli Yağma Suçundan Kurulan Hüküme Karşı Temyiz Talebi Hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği,

298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Hükmedilen cezanın tür ve süresi itibarıyla koşulları bulunmadığından sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmiştir.

Mağdurlar ve tanıkların olay akabinde alınan beyanları doğrultusunda, sanığın olay tarihinde ailesi ile ikamet ettiği eve geldiği, mağdurlar ..., ... ve ...'in sofrada bulunduğu, sanığın mağdurlara bana para verin çabuk dediği, mağdurların kabul etmemesi üzerine mutfaktan aldığı bıçakla mağdurlara yönelip "seni öldürürüm" diye sözlerle tehdit edip isteğini yinelediği, annesi ...'nin 100,00 TL para verdiği, mağdur ...'nin eşi olan mağdur ...'ı arayarak durumu aktardığı, mağdur ...'ın eve gelmesi üzerine sanığın elinde bıçağı sağa sola sallayarak ... ile ...'den cep telefonlarını da vermelerini istediği,

mağdur ...'ın tanık olarak beyanı alınan yakınlarını eve çağırdığı, sanığın cep telefonlarını almaması için mağdur ...'ın kendisine ve eşi ...'ye ait cep telefonlarını kızları olan diğer mağdurlar ... ile ...'e verdiği,

sanığın bu defa kardeşleri olan diğer mağdurlara bıçağı salladığı cep telefonlarını zorla alarak olay yerinden kaçması şeklinde gelişen somut olayda sanığın kastının aynı malvarlığına yönelik oluşu ile eylemlerin aynı zaman ve mekan birlikteliği içerisinde gerçekleşmesi de gözetildiğinde mağdurlara yönelik eylemlerin ayrı ayrı yağma suçunu oluşturmadığı sanık hakkında tek bir yağma suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.