Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/2606 K.2023/12487

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Kütahya Cumhuriyet Başsavcılığının 03.11.2014 tarihli, 2014/8836 soruşturma sayılı iddianamesi ile sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 155 uncu maddesinin birinci fıkrası, hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası, nitelikli tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesi uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

B. Kütahya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.01.2016 Tarihli ve 2014/933 Esas, 2016/141 Karar Sayılı Kararı İle, 1. Sanık hakkında mala zarar verme ve hakaret suçlarından 5237 sayılı Kanun' un 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci maddesi uyarınca ayrı ayrı Düşürülmesine,

2. Sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 04.10.2020 tarihli ve 2016/126590 sayılı, hakaret ve mala zarar verme suçundan onama, tehdit suçunda ise basit yargılama usulünün uygulanması gerektiği yönünde bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri 1. Temyiz etme iradesinden ibarettir 2.Vesaire İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mağdur ile temyiz dışı sanık T.A. arasında olaydan bir gün öncesinde bir ağız tartışmasının yaşandığı, olay günü saat 03.00 sıralarında mağdur aracını ikametinin önüne park ettiği ve evine doğru yöneldiği esnada temyiz dışı sanık T.A. ve sanık ...'nin yanlarında tanık U.K.'da olduğu halde plakası tespit edilemeyen bir araç ile mağdurun evinin önüne geldikleri ve araçtan indikleri, temyiz dışı sanığın bir gün önceki konuyu konuşmak istediğini söylemesi üzerine mağdurun temyiz dışı sanık ile sanığı evine davet ettiği, ancak temyiz dışı sanık ile tekrar tartışmaya başladıkları,

temyiz dışı sanığın mağdura hakaret ettiği ve yüzüne tokat attığı, bağrışma seslerini duyan yan odada bulunan tanık mağdurun kızı İ.S.’nin geldiği, mağdur, kızını da alarak evden çıkıp ikametgahlarının önündeki araçlarına bindiği sanığın ise adli emanete kayıtlı bıçağı alarak aracın camına vurarak aracın camının kırdığı aynı zamanda “seni öldüreceğiz” şeklinde tehdit ettiği anlaşılmıştır.

2. Mağdurun aşamalarda tutarlı beyanlarda bulunduğu görülmüştür.

3. Tanık İ.S.' nin, katılanın iddiaların destekleyen beyanları dava dosyasında mevcuttur.

4. Olay yerinde suça konu bıçağın ele geçtiğine ve aracın camının kırıldığına ilişkin Yakalama, Muhafaza Altına Alma, Teslim Ve Tesellüm Tutanağı ile olay yeri basit krokosi dosya içerisinde mevcuttur.

5. Sanığın üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Mala Zarar Verme ve Hakaret Suçundan Temyiz Sebepleri Yönünden 1.Sanığın mala zarar verme suçundan eylemine uyan 5237 sayılı Kanun’un 151 inci maddesinin birinci fıkrası ve hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2.5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanığın 04.03.2015 tarihinde mahkeme huzurunda savunmasının alınması olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

B. Sanık Hakkında Tehdit Suçundan Temyiz Sebepleri Yönünden

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak ;

1. Mağdurun, olay günü sokakta karşılaştığı temyiz dışı sanık T.A. ile sanığı evine davet ettiği, aralarında tartışmanın yaşandığı temyiz dışı sanık T.A.’nın mağdura tokat atıp hakaret ettiği, bu sırada evde bulunan mağdurun tanık kızının odaya gelmesi üzerine mağdur ve kızının evlerinden çıkarak araçlarına bindiği,

arkalarından gelen sanık ile temyiz dışı sanığın mağdurun aracına saldırdıkları, sanığın adli emanete kayıtlı bıçak ile mağdurun aracının camını kırdığı ve elinde bıçak olduğu halde mağdura “seni öldüreceğiz” şeklinde tehdit ettiğinin mağdurun aşamalardaki tutarlı beyanları, tanık İ.S' nin, mağdurun iddiaların destekleyen beyanları, olay yerinde suça konu bıçağın ele geçtiğine ve aracın camının kırıldığına ilişkin yakalama, muhafaza altına alma, teslim ve tesellüm tutanağı ile olay yeri basit krokisi ile anlaşılan olayda, elinde bıçak olan sanığın,

mağduru öldürmekle tehdit etmesi biçimindeki eylemi 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde düzenlenen silahla tehdit suçunu oluşturduğu halde sanığın anılan Kanunun 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2. 5237 sayılı Kanun' un 58 inci maddesinin altıncı fıkrası gereğince hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilen sanık hakkında, tekerrüre esas alınan ilam gösterilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Kabule göre ise ;

a.

Hükümden sonra 02.12.2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanun' un (5271 sayılı Kanun' un) 253 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı Kanun' un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasında tanımı yapılan tehdit suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında.

5237 sayılı Kanun' un 7 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanunun 35 nci maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun' un 254 üncü maddesi uyarınca aynı Kanunun 253 üncü maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu sebebiyle hukuka aykırılık görülmüştür.

b. 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'nu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde basit yargılama usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak,

5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suçlar yönünden.

Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 ve devamı maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu sebebiyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Mala Zarar Verme ve Hakaret Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde yer alan A paragrafının 1 ve 2 numaralı bentlerinde açıklanan nedenle Kütahya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.01.2016 tarihli ve 2014/933 Esas, 2016/141 Karar sayılı sanık hakkında mala zarar verme ve hakaret suçlarından kurulan kararlarına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,