Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/2682 K.2023/12665

A. Sanık ... hakkında hakaret ve kasten yaralama suçlarından neticeten hükmolunan 1.740,00 ve 3.000,00 TL adlî para cezalarına ilişkin mahkûmiyet kararlarının tür ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.

B. Sanıklar hakkında tehdit suçundan kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Yerel Mahkemece sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/2-3-e, 62, 52/2-4 üncü maddeleri uyarınca 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına; hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125/1-4, 62, 52/2 nci maddeleri uyarınca 1.740.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına; tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106/1-1, 62, 52/2-4 üncü maddeleri uyarınca 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Yerel Mahkemece sanık ... hakkında tehdit suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Sanık ...'in Tehdit Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz İstemi 1. Sanık ...'in tehdit suçunu işlediği sabit olup mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken yargılamaya devam edip sanık hakkında beraat kararı vermesinin usul ve yasaya aykırılığına, 2. Atılı suçu işlemediğine, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Vesaire İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılan sanıkların arasında daha önceye dayalı sorunlar nedeniyle mahkemelik oldukları, suç tarihinde K. Pastanesi isimli işyerinde bu sorunları konuşmak için buluştuklarında, aralarında tartışma çıktığı, birbirlerine hakaret ettikleri, sanık ...'in katılan sanık ...'i iddianamede yazıldığı şekilde tehdit ettiği, müşteki sanıkların karşılıklı olarak birbirlerine vurdukları, ellerindeki sıcak çayı birbirlerine bardakla birlikte fırlatarak yaraladıkları İlk Derece Mahkemesi tarafından maddi vakıa olarak kabul edilmiştir.

2. Sanık ..., aşamalarda atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

3. Katılan sanık ... değişmeyen ve diğer delillerle örtüşen beyanlarda bulunmuştur.

4. Tanık S.A katılan ...'in beyanlarını doğrular nitelikte beyanda bulunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Katılan Sanık ...'in Tehdit Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükmüne Yönelik Temyiz Sebepleri Yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B. Katılan Sanık ...'in Sanık ... Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Beraat Kararına Yönelik Temyiz Sebepleri Yönünden Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden (UYAP) temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 26.05.2019 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun'un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

C. Vesaire Yönünden

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan sanık ...'in yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

A. Katılan Sanık ... Hakkında Hakaret ve Kasten Yaralama Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenle anılan suçlar yönünden kurulan hükümler kesin nitelikte olduğundan ... 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.04.2016 tarihli ve 2016/115 Esas, 2016/503 Karar sayılı kararırına yönelik sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ... Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.04.2016 tarihli ve 2016/115 Esas, 2016/503 sayılı kararında sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

C. Sanık ... Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Beraat Hükmü Yönünden Gerekçe bölümünde (B) paragrafında açıklanan nedenle katılan sanık ...'in temyiz istemleri yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen ... 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.04.2016 tarihli ve 2016/115 Esas, 2016/503 sayılı kararının 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,