Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/2699 K.2023/13236

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 119.11.2014 tarih, 2014/649 soruşturma sayılı iddianamesi ile sanık ... hakkında ...'ye karşı hakaret ve tehdit suçundan; ... ve ...'ye karşı yaralamaya teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 35 inci maddesi, gereğince iki kez, 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 53 üncü maddesi, 125 inci maddesinin birinci fıkrası;

sanık ... hakkında ... ve ...'ye yönelik iki kez yaralamaya teşebbüs, hakaret ve tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 25 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması amacıyla kamu davası açılmıştır.

2. ...

Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.10.2015 tarihli ve 2014/285 Esas, 2015/194 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında ... 'ye yönelik yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 35 inci maddesi, 62 inci maddesi, 52 nci maddesi uyarınca 2.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, ...'ye yönelik hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası, dördüncü maddesi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesi uyarınca 1.740, 00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, ...'ye yönelik silahla basit yaralamaya teşebbüs ve ...'ye yönelik tehdit suçundan beraatine;

sanık ... hakkında ...'ye yönelik yaralamaya teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 35 inci maddesi, 62 nci maddesi ve 52 nci maddesi uyarınca 2.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırlmasına, ... ve ...'ye yönelik tehdit, hakaret ve ...'ye yönelik yaralama suçundan suçundan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar Müdafiinin Temyiz Sebepleri Sanıklar hakkında beraat kararı verildiğinden sanıklar lehine vekalet ücreti verilmesi gerektiğine, İlişkindir.

III. GEREKÇE

Kendisini vekille temsil ettiren sanık ... hakkında tehdit ve yaralamaya teşebbüs suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat hükmü verilmiş ise de hakaret ve yaralama suçundan mahkûmiyet hükmü kurulduğu, yine sanık ... hakkında da tehdit, hakaret ve yaralamaya teşebbüs suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat hükmü verilmiş ise de yaralamaya teşebbüs suçundan mahkûmiyet hükmü kurulduğu, anlaşılmakla sanıklar lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Ceza Mahkemesinin, 16.10.2015 tarihli ve 2014/285 Esas, 2015/194 Karar sayılı kararında sanıklar müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,