Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/2711 K.2023/13122

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanunu'nun 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 28.05.2015 tarihli ve 2015/9945 Soruşturma numaralı iddianamesi ile sanık ... hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 53 üncü maddesi uyarınca, sanık ... hakkında kasten yaralamaya teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 35 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır.

2. ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.02.2016 tarihli ve 2015/327 Esas, 2016/53 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında kasten yaralamaya teşebbüs suçundan şikâyet yokluğu nedeniyle düşme, sanık ... hakkında ise tehdit suçundan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebepleri 1.Şikâyete tabi olmamasına rağmen sanık ... hakkında kasten yaralamaya teşebbüs suçundan düşme kararı verildiğine, 2.Sanık ... hakkında tehdit suçundan mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine, 3.Vesaire, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Mağdur sanıkların birbirleriyle akraba oldukları, olay günü mağdur sanıklardan ... ve temyiz dışı sanık ...'ın otomobile binerek hareket ettikleri esnada her ikisinin birden komşuları olan ve evinin balkonunda oturan mağdur sanık ...'a hitaben "Seni s.keceğiz, seni vuracağız." şeklinde hakaret ve tehdit içeren sözler söyleyerek olay yerinden ayrıldıkları, kısa bir süre sonra tekrar evinin önüne gelen mağdur sanık ...'ın otomobilinden indiği sırada mağdur sanık ...'a "Ya sen beni vuracaksın, ya da ben seni vuracağım" dediği, mağdur sanık ...'ın da elinde bulunan kül tablasını mağdur sanık ...'a fırlattığı ancak isabet etmediği,

devamında "P.zevenk, karını zina ettiriyorsun, birde zina ettirdiğin...'ın arabasına biniyorsun, seni vuracağız." şeklinde hakaret ve tehdit içeren sözler söylediği iddiası ile kamu davası açıldığı, yerel mahkemece tarafların şikâyetlerinden vazgeçmesi sebebiyle mağdur sanık ... hakkında kasten yaralamaya teşebbüs suçundan düşme, mağdur sanık ... hakkında ise tehdit suçundan mahkumiyete yeter derecede delil elde edilememiş olması sebebiyle beraat kararı verildiği anlaşılmıştır.

2.Tanık H.A.'nın soruşturma aşamasında alınan beyanı dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A.Kasten Yaralamaya Teşebbüs Suçu Yönünden Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1. Oluş ve dosya kapsamına göre, mağdur sanık ...'ın silahtan sayılan cam kül tablasını mağdur sanık ...'a fırlattığı ancak isabet etmediği, eylemin bu haliyle silahla kasten yaralamaya teşebbüs suçunu oluşturduğu ve şikayete tabi olmadığı gözetilmeksizin, şikayet yokluğundan düşme kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Kabule göre de;

7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'nu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde basit yargılama usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak,

5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suçlar yönünden.

Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 ve devamı maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu sebebiyle hukuka aykırılık görülmüştür.

2.Tehdit Suçu Yönünden Sanık ... Alkan'ın, aşamalarda atılı suçlamayı kabul etmemesi karşısında, olayın tek tanığı olan soruşturma aşamasında beyanı alınan ve olaya dair doğrudan görgüye dayalı bilgisi olduğu anlaşılan Hüsnü Acar dinlenilerek, bulunamaması halinde kolluk ifadesi 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 211. maddesi uyarınca duruşmada okunarak sonucuna göre hüküm kurulması yerine eksik inceleme ile hüküm kurularak karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.02.2016 tarihli ve 2015/327 Esas, 2016/53 Karar sayılı kararına yönelik O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,