Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/2760 K.2023/13207

12.05.2016 tarihli celsede sanıklar ... ve ...'dan şikâyetçi olduğunu beyan eden müşteki ...'a davaya katılmak isteyip istemediğinin sorulmaması nedeniyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca hükümleri temyize hakkı bulunduğu ve müşteki vekilinin hükümleri temyiz etmekle katılma iradesini ortaya koyduğu anlaşılmakla; 5271 sayılı Yasa'nın 237/2. maddesi uyarınca müşteki ...'ın davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kasten yaralama ve tehdit suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının aynı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi oldukları anlaşılmıştır.

Sanık ... hakkında hakaret, sanık ... hakkında ise tehdit ve hakaret suçlarından kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sandıklı Asliye Ceza Mahkemesinin 24.03.2016 Tarihli ve 2016/217 Esas, 2016/525 Karar Sayılı Kararı ile; A. Sanıklar ..., ... ve ... hakkında tehdit ve kasten yaralama suçlarından hükmolunan cezaların 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

B. Sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca, kamu davasının düşmesine,

C. Sanıklar ... ve ... hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına,

D. Sanık ... hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilk cümlesi, 29, 62, 50 ve 52 inci maddeleri uyarınca neticeten 740,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Gerekçe bildirmeksizin kararı temyiz ettiğine; İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay günü, mağdur sanık ...'ın tartıştığı kızı katılan sanık ...'ın saçlarını çekmek suretiyle kasten yaraladığı, bunun üzerine katılan sanık ...'ın da mağdur sanık ...'a hitaben "Ağzına s.çarım" şeklinde hakaret ettiği, bu olayın sonrasında katılan sanık ...'ın komşuları olan sanıklar ... ve ...'nın evinin önüne gittiği, burada katılan sanık ...'ın şikâyetçi sanık ...'ya hitaben "Sen CEKA'da o.ospuluk yapıyorsun, o kadar erkeğin içinde ne yapıyorsun" diyerek hakaret ettiği, bu hakaret üzerine şikâyetçi sanık ...'nın eline aldığı tespit edilemeyen bir cismi katılan sanık ...'a attığı,

sonrasında katılan sanık ...'ın şikâyetçi sanık ...'ya hitaben "Geri zekalı, senin boğazını sıkarım" diyerek hakaret ve tehditte bulunduğu, şikâyetçi sanık ...'nın da katılan sanık ...'a aynı sözlerle karşılık verdiği iddiasıyla açılan kamu davasında, mağdur sanık, katılan sanık ve müşteki sanıkların ifadeleri, tanık H.

T.'nin beyanı, adli muayene raporu ve tüm dosya kapsamından, sanıkların üzerilerine atılı tehdit, hakaret ve kasten yaralama suçlarını işledikleri kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanıklar ..., ... ve ... Hakkında Tehdit ve Kasten Yaralama Suçlarından Verilen Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararları Yönünden

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi oldukları, temyizlerinin mümkün olmadığı, aynı Kanun’un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanık ... Hakkında Mağdur ...'a Karşı Hakaret Suçundan Kurulan Düşme Hükmü Yönünden Sanık müdafiinin temyiz isteminin düşme kararının gerekçesine yönelik olmadığı ve kararı temyiz etmesinde hukuki yararı da bulunmadığı anlaşıldığından; sanık müdafiinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

C. Sanıklar ... ve ... Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hükümler ile Sanık ... Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanıklara isnat edilen 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçu uzlaştırma kapsamına alınmış, yine sanıklara isnat edilen 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hakaret suçu yönünden ise, uzlaşma önerisinin yapıldığı tarihte 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında engel bulunduğu gözetilerek,

yeni düzenleme karşısında bu suç yönünden de uzlaşma önerisinde bulunulması gerektiği anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun'un 2 ve 7 nci maddeleri de gözetilip, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirmesinde zorunluluk bulunması,

2. Uzlaşma sağlanamaması halinde ise, sanık ... yönünden;

17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında,

temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suçlar yönünden. Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

A. Sanıklar ..., ... ve ... Hakkında Tehdit ve Kasten Yaralama Suçlarından Verilen Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararları Yönünden Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle katılan ... vekilinin kanun yolu başvuruları itiraz merciince incelenmek üzere esası incelenmeyen dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

B. Sanık ... Hakkında Mağdur ...'a Karşı Hakaret Suçundan Kurulan Düşme Hükmü Yönünden Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle Sandıklı Asliye Ceza Mahkemesinin 24.03.2016 tarihli ve 2016/217 Esas, 2016/525 Karar sayılı kararırına yönelik sanık ... müdafiinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

C. Sanıklar ... ve ... Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hükümler ile Sanık ... Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde (C) bendinde açıklanan nedenle Sandıklı Asliye Ceza Mahkemesinin 24.03.2016 tarihli ve 2016/217 Esas, 2016/525 Karar sayılı kararına yönelik katılan sanık ... müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,