Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/3006 K.2023/12960

Sanık hakkında hakaret suçundan verilen 11.11.2015 tarihli karar miktar itibariyle kesin nitelikte olup Mahkemece buna göre işlem yapılmış olduğundan, tehdit suçundan verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hüküm yönünden; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kuşadası Cumhuriyet Başsavcılığının 04.09.2014 tarihli ve 2014/5246 soruşturma No.lu iddianamesi ile sanık hakkında tehdit ve hakaret suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 125 nci maddesinin birinci fıkrası, dördüncü fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır.

2. Kuşadası 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.11.2015 tarihli ve 2014/677 Esas, 2015/737 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası, dördüncü fıkrası, 62 nci ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1.750,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci maddeleri, 50/1-a ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanığın Temyiz Sebepleri

1.Suçu işlemediğine, 2. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 3. Vesaire, İlişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Yasa'nın 125/1, 125/4. maddelerinde tanımlı alenen hakaret suçunun gerektiği cezanın üst sınırına göre basit yargılama usulüne tabi olmadığı, sanığın bu suçla birlikte işlediği tehdit suçunun ise 5271 sayılı Yasa'nın 251/8. maddesi kapsamında basit yargılama usûlüne tâbi olmadığı anlaşılmakla, tebliğnamede bu gerekçe ile bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

2. Hükümden sonra 02.12.2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34 üncü maddesi ile 5271 sayılı Yasa'nın 253 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı Yasa'nın 106/1. maddesinde tanımı yapılan tehdit suçunun da uzlaşma kapsamına alındığı; bu suç yönünden uzlaşma önerisinde bulunulması gerektiği anlaşılmış olmakla.

5237 sayılı Kanun'un 2 nci ve 7 nci maddeleri de gözetilerek, atılı suç yönünden 6763 sayılı Kanun'un 35 inci maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 254 üncü maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253 üncü maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle kurulan hükümde hukuka aykırılık tespit edilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) No.lu paragrafında açıklanan nedenle diğer yönleri incelenmeyen Kuşadası 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.11.2015 tarihli ve 2014/677 Esas, 2015/737 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname gerekçelerine aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,