Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/311 K.2023/12537

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.02.2016 tarihli ve 2015/310 Esas, 2016/87 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesnin birinci fıkrasının (a) (h) bentleri, 168 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.02.2016 tarihli ve 2015/310 Esas, 2016/87 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 20.11.2019 tarihli ve 2017/1350 Esas, 2019/5645 Karar sayılı kararı ile;

"Dosya arasında sanığın kimliğini ispata yarayacak herhangi bir kayıt bulunmadığının anlaşılması karşısında; yabancı uyruklu sanık Mahmud El Esad’ın ilgili makamlar aracılığıyla nüfus ve adli sicil kayıtları getirtilip duruşmada okunmadan ve kuşkuya yer bırakmayacak şekilde kimlik bilgileri belirlenmeksizin yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 209. maddesine aykırı davranılması"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bozma üzerine, ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.10.2022 tarihli ve 2019/653 Esas, 2022/442 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 149 uncu maddesnin birinci fıkrasının (a) (h) bentleri, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 9 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığın kazanılmış hakkının korunarak neticeten 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği 1.Mağdur beyanı alınmadan sanık hakkında mahkûmiyet kararı verildiğine, 2.Yağma suçunun cebir unsurunun gerçekleşmediğine, 3.Kesin deliller olmadığı halde sanığın aleyhinde karar verildiğine, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, olay tarihinden önce mağdura 30,00 TL tutarında borç para verdiği, 28.03.2015 tarihinde akşam saat 20.00 sıralarında sanık ile mağdurun buluştukları, mağdurun sanığa 20,00 TL vermesi üzerine sanığın sinirlenerek kalan 10,00 TL tutarını da istediği, mağdur üstünü daha sonra vereceğini söylemesine rağmen sanığın bıçak ile mağduru yaralayarak cep telefonunu ve üzerindeki 420,00 TL parayı da alarak mağduru yaraladığı ve olay yerinden ayrıldığı belirlenmiştir.

2. Mağdurun basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığına dair 09.06.2015 tarihli doktor raporu dosya arasındadır.

3. Kolluk görevlilerin sanığın evine gittikleri, sanığın mağdura ait telefonu rızası ile verdiği yapılan üst aramasında ise 440,00 TL paranın çıktığı tespit edilmiştir.

4. UYAP kayıtlarına göre gün batımının 17.48 olduğu, sanığın mağduru saat 20.00 gibi arayarak görüşmeye çağırdığı ve mağdurun olay sonrası hastaneye 00.30'da giriş yaptığının anlaşılması karşısında sanığın eylemini gece vakti gerçekleştirdiği kabul edilmiştir.

5. Bozma ilamına uyularak sanık hakkında kolluk kuvvetleri tarafından düzenlenen kimlik bilgi formu dosya arasına alınmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Mağdur Beyanı Alınmadan Sanık Hakkında Mahkûmiyet Kararı Verildiğine İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden; Mağdurun soruşturma aşamasında alının beyanının adli muayene raporu ile uyumlu olduğu, sanığın üst aramasında mağdurdan elde edilen 440,00 TL paranın ele geçirildiği yine mağdurun cep telefonunun sanığın rızası ile kolluk görevlilerine teslim edilmesi karşısında ileri sürülen temyiz sebebi yönünden hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yağma Suçunun Cebir Unsurunun Gerçekleşmediğine İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden; Sanığın adli muayene raporuna göre basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığının anlaşılması karşısında ileri sürülen temyiz sebebi yönünden hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Kesin Deliller Olmadığına İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden; Kolluk kuvvetleri tarafından düzenlenen tutanakların ve adli muayene raporunun, mağdur beyanları ile uyumlu olması karşısında ileri sürülen temyiz sebepleri yönünden hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.10.2022 tarihli ve 2019/653 Esas, 2022/442 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,