Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/3150 K.2023/13169

1. Sanık hakkında kasten yaralama suçuna ilişkin olarak hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddesi gereği, reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

2. Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.02.2013 tarihli ve 2011/837 Esas, 2013/106 Karar sayılı kararı ile; A. Sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesi ve 5271 sayılı Kanunu’nun 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca, B. Sanık hakkında silahla tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesi ve 5271 sayılı Kanunu’nun 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca, Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları verilmiştir. Kararlar 04.04.2013 tarihinde kesinleşmiştir.

2. Sanığın ... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.10.2015 tarihli ve 2015/438 Esas, 2015/559 Karar sayılı ilamı ile 11.06.2015 tarihinde 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (a) bendinde yer alan kasten yaralama suçunu işlediği ve neticeten 2.240,00 TL adli para cezası ile mahkûmiyetine karar verilerek bu kararın, 22.10.2015 tarihinde kesinleştiği belirlenerek yapılan ihbar üzerine, ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.12.2015 tarihli ve 2015/436 Esas ve 2015/606 Karar sayılı kararı ile;

A. Sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

B. Sanık hakkında silahla tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesi ve 52 nci maddesi uyarınca 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

Karar verilmiştir.

3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tehdit suçundan kurulan hüküm yönünden onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanığın Temyiz Sebepleri

1. Eksik araştırma ile karar verilmiş olup beraat etmesi gerektiğine, 2. Lehe hükümlerin uygulanmadığına, 3. Vesaire, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ...'in olay tarihinde akrabası olan Tevfik'in eşiyle yaşadığı sorunlar nedeniyle görüşmenin yapıldığı eve giderek içeride bulunan mağdura yumruk atmak suretiyle kasten yaraladığı ve kavga esnasında belinde bulunan kuru sıkı tabancayı mağdura tehdit saikiyle teşhir ettiği iddiasıyla açılan kamu davasında, mağdur ifadesi, sanık savunması ve tanıkların beyanları ile tüm dosya kapsamından, sanığın üzerine atılı tehdit suçunu işlediği kabul edilerek, mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın savunmasında atılı suçu kabul etmediği, mağdurun soruşturma aşamasında alınan ifadesinde sanığın kavga esnasında elini beline atıp durduğunu ancak cebinden silah vb. suç eşyası çıkararak kendisine göstermediğini beyan ederken, kovuşturma aşamasında alınan ifadesinde sanığın kendisine karşı tehdit eyleminden bahsetmeyip sadece darp eyleminde bulunduğunu beyan ettiği, mağdurun akrabası olan ve olayın içerisinde yer alan tanıklar D.E. ve S.S.'nin beyanlarının olaydan bağımsız ve tarafsız olamayacakları gözetilerek hükme esas alınamayacağı gözetilerek, sanığın üzerine atılı tehdit suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından beraati yerine yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle mahkûmiyet kararı verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,