Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/3195 K.2023/13647

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.04.2016 tarihli ve 2014/842 Esas, 2016/515 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

08.08.2014 Tarihli Eylem Nedeniyle,

Nitelikli kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (a) bendi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi ve altıncı fıkrası uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

Hakaret suçundan, 5327 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi ve altıncı fıkrası uyarınca 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

10.08.2014 Tarihli Eylem Nedeniyle, Nitelikli kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (a), (e) bentleri, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi ve altıncı fıkrası uyarınca 6 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

Birleşen Dosya Kapsamındaki 22.12.2014 Tarihli Eylem Nedeniyle,

Nitelikli kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (a), (e) bentleri, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi ve altıncı fıkrası uyarınca 6 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

Hakaret suçundan, 5327 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi ve altıncı fıkrası uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

Tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi ve altıncı fıkrası uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

Diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1.Kararın "Kabul, Gerekçe ve Değerlendirme" başlığı altında yer alan gerekçe kısmında, 22.12.2014 tarihli eylem ile ilgili olarak, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin yazılması, kanıtların tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen kanıtlar ile mahkemece ulaşılan kanaatin, sanığın suç oluşturduğu veya oluşturmadığı sabit görülen fiilinin belirtilmesi ve bu fiilin nitelendirilmesinin yapılması suretiyle infazı kabil bir hüküm kurulması gerekirken, doğrudan "Hüküm" kısmında gerekçesiz şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması nedeniyle hükümlerde, bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmuştur.

2.22.12.2014 tarihli eylem nedeniyle sanık hakkında nitelikli kasten yaralama, hakaret ve tehdit suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine ilişkin birleşen dosya yönünden; sanığın görevli mahkemece usulüne uygun olarak savunması alınmadan karar verilmek suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 147 ve 191 inci maddelerine aykırı davranılmış olması nedeniyle hükümlerde, bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmuştur.

3. 22.12.2014 tarihli eylem nedeniyle sanık hakkında tehdit suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü yönünden; olay günü sanığın katılanı, "...korumanı geri al, almazsan gelir seni öldürürüm, seni boşarım" şeklinde tehdit ettikten sonra sobayı karıştırmak için kullanılan şişi alarak katılana vurmak suretiyle katılanı, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralamış olması karşısında, tehdit içeren sözlerin yaralama eyleminin irade açıklaması niteliğinde olduğu ve eylemin bir bütün halinde kasten yaralama suçunu oluşturduğu, bu suçtan da sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulduğu,

tehdit kastının bulunmaması nedeniyle sanık hakkında tehdit suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi gereğince beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, ayrıca tehdit suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması nedeniyle hükümde, bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmuştur.

4. Tarafların müşterek çocuğu tanık Y.K'nın anlatımının, 22.12.2014 tarihli eyleme ilişkin olup tanıktan, 08.08.2014 ve 10.08.2014 tarihli eylemlere ilişkin görgüye dayalı bilgisi olup olmadığı sorulmadan sanık hakkında, 08.08.2014 tarihli eylem nedeniyle hakaret suçundan mahkumiyet hükmü kurulması nedeniyle hükümde, bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmuştur.

5.Kabule Göre De; a. 08.08.2014, 10.08.2014, 22.12.2014 tarihli eylemler nedeniyle kurulan mahkûmiyet hükümleri yönünden; 5271 sayılı Kanun'un 226. maddesi uyarınca sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, sanık hakkında iddianamede yer verilmeyen aynı sayılı Kanun'un 58 inci maddesi ile uygulama yapılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması nedeniyle hükümlerde, bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmuştur.

b.Hükümden sonra 24.10.2019 tarihinde 30928 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde basit yargılama usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak,

5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden, Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suçlar yönünden.

Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci ve devamı maddeleri gereğince nitelikli kasten yaralama, hakaret ve tehdit suçları bakımından yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu sebebiyle hükümlerde, bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.04.2016 tarihli ve 2014/842 Esas, 2016/515 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden, hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,