Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/3393 K.2023/13832

A.Sanık ...'in yokluğunda verilip 07.01.2016 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 19.01.2016 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanık ...'in temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B.Sanık ... hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Sanık ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden; Sanık ...'in yokluğunda verilip 07.01.2016 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen kararı 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 19.01.2016 tarihinde temyiz ettiği belirlendiğinden, aynı Kanun'un 317. maddesi uyarınca, temyiz isteminin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2.Sanık ... Hakkında Silahla Tehdit ve Genel Güvenliğin Kasten Tehlikeye Sokulması Suçlarından Kurulan Mahkûmiyet Hükümleri Yönünden; Diğer temyiz itiraları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Oluş ve dosya kapsamına göre, sanıkların olay tarihinde temyiz dışı sanık ...'a ait cep telefonundan katılana ait cep telefonuna saat 22.45'te "..eğer delikanlıysan pompalı ile bizi karşılarsın ama sana söz veriyorum ... delikanlı sözü o pampalıyı götüne sokacam yazan ... abi..." şeklinde, saat.

22.54'te "O pompalı sesini en güzel şekilde duyacaksın" şeklinde tehdit içerikli mesaj gönderdikleri, akabinde sanıklar ... ve ...'ün bir araçla katılanın evinin önüne gelerek havaya doğru sekiz el ateş ettikleri, sonrasında saat 00.50'de ise "..ama bizi çok sinilendirdiğin için bir cevap vermek zorundayız mecburen kusurumuza bakma bu cevap sana mesaj olarak gelsin bir dahaki mesaj da inşallah helvanı sülalen yiyecek ama bizde hakkımızı sana helal edicez bizden bu kadar kusurumuza bakma artık bizde böyle işte ne yapalım.." şeklinde mesaj gönderdikleri anlaşılmakla, sanıkların eyleminin bir bütün halinde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43/1,

106/2-a maddesinde tanımlanan zincirleme şeklinde silahla tehdit ve aynı Kanunun 170/1-c maddesinde tanımlanan genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarını oluşturduğu, bu durumda 5237 sayılı Kanun'un 44. maddesi uyarınca en ağır cezayı gerektiren silahla tehdit suçundan mahkûmiyet kararı verilmesi gerekirken, ayrıca genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan da yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenlerle 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, bozmanın kararı süresinde temyiz etmeyen sanık ...'e sirayetine,

5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının korunmasına,