Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/3475 K.2023/14785

Sanık hakkında katılana karşı tehdit suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği kararı temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Espiye Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/1833 soruşturma numaralı iddianamesi ile; sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/1-1. cümle ve 53. maddesi uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Espiye Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.02.2016 tarihli ve 2015/428 Esas, 2016/116 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106/1-1, 62 maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmedilerek 5271 sayılı Kanun’un 51 maddesi uyarınca hapis cezasının ertelenmesine ve 1 yıl denetim süresi belirlenmesine, karar verilmiştir.

3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 06.12.2020 tarihli 2017/12061 sayılı; "1) Sanığın, Hakaret Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İtirazlarının İncelenmesinde; Sanık hakkında hakaret suçundan dolayı verilen doğrudan para cezasının miktarı yönünden karar tarihi itibariyle, 5320 sayılı Kanunun Geçici 2. maddesi gereğince temyiz yolu kapalı olduğundan, mahkemenin temyiz talebinin reddine ilişkin kararı yasaya uygun bulunduğundan, bu karara karşı yapılan itirazın 5320 sayılı Kanunun Geçici 2 ve 1412 sayılı CMUK'un 317. maddeleri gereğince reddi, kararın onanması, 2) Sanığın, Tehdit Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İtirazlarının İncelenmesinde;

Hükümden sonra 19/08/2020 gün ve 31218 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 25/06/2020 gün ve 2020/16 Esas, 2020/33 Karar sayılı kararı ile, 04/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddenin (d) bendinde yer alan “… kovuşturma evresine geçilmiş …” ibaresinin aynı bentte yer alan “… basit yargılama usulü …” yönünden Anayasaya aykırı görülerek iptaline karar verilmiş olması ve CMK’nin “Tanımlar” kenar başlıklı 2. maddesinin (f) bendinde kovuşturmanın “İddianamenin kabulüyle başlayıp,

hükmün kesinleşmesine kadar geçen evreyi” ifade eder şeklinde tanımlanması karşısında, 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle başlığı ile birlikte yeniden düzenlemeye konu edilen CMK’nin 251. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması nedeniyle hükmün bozulması"görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri 1. Tanık H.Ö.'nün katılanın eşi olduğundan beyanlarına itibar edilmemesi gerektiğine, 2. Vesaire, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılanın babasından kalma araziden yol geçirilmesi konusunda amcası olan sanık ile anlaştıkları ancak sanığın bu anlaşmaya uymayarak yolu yüksek yapmak sureti ile katılanın kullanmasına engel olduğu için sanığı bu konuda uyarmak için gittiğinde sanığın katılana "...'a bir telefon eder seni buradan kaybettiririm" dediği iddiası ile dava açılmıştır.

2. Sanığın, katılana "...'a bir telefon eder seni buradan kaybettiririm" şeklinde sözler söylediği, ilk derece mahkemesi tarafından kabul edilmiştir.

3. Katılanın aşamalarda alınan beyanları dosyada mevcuttur.

4. Sanığın, tehdit ve hakarette bulunmadığını savunduğu anlaşılmıştır.

5. Katılanın eşi tanık H.Ö.'nün katılanın beyanlarını doğruladığı anlaşılmıştır.

6. Duvar yapımında çalışan tanık T.G.'nin sanığın katılanı tehdit ettiğini duymadığını beyan ettiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A.Tebliğname Görüşü Yönünden

Sanık hakkında katılana karşı hakaret suçundan doğrudan 2.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, sanığın temyizi üzerine ilk derece mahkemesi tarafından 22.11.2016 tarihli ek karar ile temyiz talebinin reddine karar verildiği, ek karara karşı sanığın kanun yoluna başvurusu üzerine, ek karar tarihi itibariyle istinaf faaliyete geçtiğinden dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderildiği. ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 13.01.2017 tarihli ve 2017/20 Esas, 2017/54 Karar sayılı kararı ile ek karara karşı sanığın istinaf talebinin reddine karar verildiği ve kesinleştiği belirlendiğinden, ek kararın onanmasına dair tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

V. KARAR

Sanık Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Espiye Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.02.2016 tarihli ve 2015/428 Esas, 2016/116 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye gerekçe yönünden aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

29.11.2023 tarihinde karar verildi.